Uzasadnienie
Według art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W dniu [...]wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia w terminie tygodniowym braków skargi pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, oznaczenie organu, którego działalności skarga dotyczy, podanie wartości przedmiotu sprawy, nadesłanie odpisu skargi i odpisu zaskarżonego aktu.
Z akt sprawy wynika, iż strona skarżąca nie odbiera wezwań Sądu, co skutkuje zgodnie z art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznaniem doręczenia za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu w którym strona mogła pismo odebrać w wskazanej placówce pocztowej, a samo pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.
Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 57 określają cechy, jakie powinna spełniać skarga. Winna ona m.in. zawierać wskazanie zaskarżonego aktu administracyjnego, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Powyższe braki uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu. W tym stanie rzeczy, skoro mimo wezwania Sądu nie uzupełniono braków formalnych skargi, skutkować to musi jej odrzuceniem na podstawie powołanych przepisów i art. 58 ustawy p.s.a., o czym postanowiono w sentencji.