Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej Kopalni Węgla A S.A. w B. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...]nr [...]dotyczącą zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 1997 r. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.
W odpowiedzi na skargę z dnia [...]Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
W dniu [...] zostało przeprowadzone z urzędu posiedzenie mediacyjne, na którym strony poczyniły ustalenia, w wyniku których Dyrektor Izby Skarbowej w dniu [...]wydał decyzję uchylającą w całości decyzję pierwszej i drugiej instancji organu podatkowego oraz określił stronie skarżącej podatek dochodowy od osób prawnych za 1997 r. w kwocie [...]. Powyższą decyzję doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...]. Na decyzję tę strona skarżąca nie wniosła skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 97 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej u.p.s.a.
Stosownie do regulacji prawnej wynikającej z przepisu art. 115 § 2 u.p.s.a. postępowanie mediacyjne może być prowadzone mimo braku wniosku stron o przeprowadzenie takiego postępowania. Na podstawie art. 116 § 1 u.p.s.a postępowanie to prowadzi sędzia lub referendarz sądowy wyznaczony przez przewodniczącego wydziału.
Zgodnie z art. 118 § 2 u.p.s.a. sąd umarza postępowanie, w którym przeprowadzono postępowanie mediacyjne, jeżeli skarga na akt lub czynność wydane lub podjęte na podstawie ustaleń, o których mowa w art. 117 § 1 u.p.s.a., nie zostanie wniesiona albo skarga ta zostanie oddalona. Umorzenie w takiej sytuacji następuje stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a., albowiem zaakceptowanie przez stronę skarżącą rozstrzygnięcia zawartego w decyzji wydanej w wyniku ustaleń mediacyjnych, skutkuje bezprzedmiotowością postępowania z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 i 2 art. 161 § 1 u.p.s.a
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a. w zw. z art. 118 § 2 u.p.s.a., postępowanie sądowe podlega umorzeniu.
Zgodnie z wyrażoną w art. 200 u.p.s.a. zasadą, że koszty postępowania zasądza się jedynie w razie uwzględnienia skargi i tylko na rzecz skarżącego, sąd zasądził koszty w pełnej wysokości z pominięciem art. 206 u.p.s.a.
W myśl art. 201 § 2 u.p.s.a. w razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2 u.p.s.a, przepis art. 206 u.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Przepis art. 206 u.p.s.a stanowi, ze w razie częściowego uwzględnienia skargi sąd może w uzasadnionych przypadkach zasądzić na rzecz skarżącego tylko część kosztów. W niniejszej sprawie, na skutek przeprowadzonego postępowania mediacyjnego, skarga została uwzględniona w części większej niż w połowie, w stosunku do wartości przedmiotu sprawy ustalonej w celu pobrania wpisu, zatem w tej sytuacji przepis art. 206 u.p.s.a. nie będzie miał zastosowania. W skardze strona skarżąca wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Z akt sprawy wynika, że strona poniosła koszty wpisu od skargi w kwocie [...]. W myśl przepisu § 2 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.
Nr 163 poz. 1349 ze zm.), opłaty stanowiące podstawę zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego nie mogą być wyższe niż stawki minimalne, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, niezależnie od wysokości tych opłat ustalonych w umowie między radca prawnym a klientem, a sąd może przyznać opłaty wyższe od wskazanych w ust. 1, jeżeli uzasadnia to rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy radcy prawnego. Nie mogą one jednak być wyższe, niż sześciokrotne stawki minimalne. Zgodnie z § 14 ust. 2 powołanego rozporządzenia, stawki minimalne za czynności radców prawnych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stawkę obliczoną na podstawie § 6. Treść § 6 powołanego rozporządzenia wskazuje, iż w sprawie, w której wartość przedmiotu przekracza kwotę [...]stawka minimalna wynosi [...].
Z akt niniejszej sprawy wynika, że wartość przedmiotu sprawy wynosi [...]. Rodzaj i stopień zawiłości sprawy, a także niezbędny nakład pracy radcy prawnego w sprawie nie były na tyle wysokie, aby uzasadniać podwyższenie minimalnej stawki za jego czynności w toku postępowania sądowego.
W związku z powyższym uzasadnione koszty poniesione przez stronę skarżącą w sprawie wyniosły łącznie [...] (17.584,40 zł wpisu i 7.200 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego).
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.