Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie, wszczętej skargą A S.A. Oddział A z siedzibą w G. do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]Nr [...]w przedmiocie określenia wysokości nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości za 2001 r., w dniu [...]odbyło się posiedzenie jawne, odroczone z terminem z urzędu.
Pismem nadanym na adres Sądu w dniu [...]skarżąca spółka cofnęła powyższą skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) z dniem 1 stycznia 2004 r. przestała obowiązywać ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, a sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, stosownie do dyspozycji art. 97 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Wedle art. 60 zd. 1 i 2 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę, natomiast cofnięcie skargi wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednak - zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 tej samej ustawy - uzależniona od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału aktowego badanej sprawy czynność procesowa strony skarżącej nie budzi - z tego punktu widzenia - żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W myśl art. 161 § 1 pkt 1) wyżej powołanej ustawy proceduralnej Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego przepisu ustawy procesowej, postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.
Art. 232 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa przesłanki zwrotu stronie przez sąd z urzędu uiszczonego wpisu w całości lub w połowie. Cały uiszczony wpis jest zwracany od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi - organowi, którego działanie lub działanie zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom (art. 232 § 1 pkt 1) lit. "a") oraz od sygn. akt I SA/Wr 3201/03 3 zażalenia na postanowienie w przedmiocie ukarania grzywną, jeżeli zostało uwzględnione (art. 232 § 1 pkt 1) lit. "b"). Natomiast połowę wpisu sąd z urzędu zwraca stronie od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana (art. 232 § 1 pkt 2)).
Zdaniem Sądu posiedzeniem, na które sprawa została skierowana, według cytowanego wyżej przepisu, jest pierwsze posiedzenie przeznaczone na rozprawę, które w niniejszej sprawie odbyło się w dniu [...]. Wobec takiego stanu rzeczy stwierdzić należy, iż w aktualnym stanie prawnym brak jest podstawy do orzeczenia o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.