Uzasadnienie
W treści pisma procesowego z dnia 4 marca 2015 r. A. K. zawarła oświadczenie o cofnięciu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2014 r. r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego.
W dniu 13 lutego 2015 r. strona skarżąca uiściła na rachunek bankowy Sądu kwotę 135 zł tytułem wpisu sądowego od wyżej wskazanej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest - zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 wymienionej ustawy procesowej - od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Badając sprawę stosownie do powołanego unormowania Sąd uznał, że cofnięcie skargi dokonane pismem z dnia 4 marca 2015 r. nie budzi żadnych wątpliwości z punktu widzenia przedstawionych obok kryteriów.
W konsekwencji postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało, na podstawie art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 1) i § 2 p.p.s.a., umorzeniu, o czym Sąd orzekł w pkt 1. sentencji postanowienia.
Orzeczenie zawarte w pkt 2. sentencji postanowienia znajduje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1) i § 2 p.p.s.a.