Uzasadnienie
Strona skarżąca działająca przez pełnomocnika w osobie adwokata wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na oznaczone wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. W myśl art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawach, o których mowa w § 1 stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych, o czym stanowi dalej § 2 tego przepisu. A zatem przywołana regulacja odsyła w kwestii wpisów sądowych do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej (Dz. U. z 1995 r. Nr 117, poz. 563, zm. z 1997 r. Nr 157, poz. 1032), którego § 5 przewiduje, iż wpis stały od skargi na postanowienia wynosi 10 zł.
Stosownie do treści art. 17 ustawy z dnia 13 marca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 1967 r. Nr 9, poz.
88) mającego zastosowanie w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, zwraca się bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie w wysokości stałej. Skoro zaś wymagany stały wpis nie został uiszczony, to wniesioną, lecz nieopłaconą skargę należało odrzucić, stosownie do powołanych powyżej przepisów. Dla tych motywów orzeczono jak w sentencji postanowienia.