Uzasadnienie
W dniu [...] skarżący nadali w urzędzie pocztowym skargę na wyżej opisaną decyzję [...] (data ta widnieje na odcisku pieczęci znajdującym się na kopercie zawierającej m.in. skargę złożoną w tej sprawie). Zaskarżona decyzja skierowana była wyłącznie do M. D., po złożeniu przez niego odwołania od decyzji organu I instancji, ustalającej temu podatnikowi zobowiązanie podatkowe. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu M. D. w dniu [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi przepis art. 58 § 1 pkt 6) ustawy z dnia 30.08.2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1)-5) tego paragrafu. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i art. 53 § 1 u.p.s.a., skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl przepisu art. 83 § 3 u.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
W rozpoznawanej sprawie stwierdzić należy, że skarżący złożyli skargę po upływie terminu określonego w powołanym wyżej przepisie art. 53 u.p.s.a. Z przedłożonego przez organ zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika bowiem, że skarżący M. D. otrzymał zaskarżoną decyzję w dniu [...]. Oznacza to, że ostatnim dniem terminu trzydziestodniowego do złożenia skargi na tę decyzję był dzień [...] (dzień [...] przypadał bowiem w niedzielę). Natomiast skarga została złożona przez skarżących za pośrednictwem poczty w dniu [...], na co wskazuje odcisk pieczęci znajdujący się na kopercie. Oznacza to, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej złożenia. Jednocześnie w tej sytuacji drugorzędne znaczenie należy przypisać okoliczności, że skarżąca K. D. nie była w ogóle adresatem zaskarżonej przez siebie decyzji.
Powyższe skutkuje uznaniem skargi za niedopuszczalną na gruncie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 u.p.s.a., a w konsekwencji jej odrzuceniem w oparciu o tenże przepis ustawy,o czym orzeczono w sentencji postanowienia