Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29.04.2015 r. (sygn. akt I SA/Wr 335/15), doręczonym pełnomocnikowi skarżącej w dniu 15.06.2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w pkt I wyroku uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...].10.2012 r. ([...]) w sprawie ustalenia K. J. zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu; w pkt II orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; w pkt III zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz skarżącej K. J. kwotę 5.617 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W dniu 15.07.2015 r. skarżąca K. J. wniosła, sporządzoną osobiście, skargę kasacyjną od tego wyroku (która była niekompletna i niepodpisana).
Na mocy zarządzenia z dnia 20.07.2015 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia w terminie siedmiu braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez jej podpisanie oraz złożenie odpisu skargi kasacyjnej.
W terminie do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej skarżąca nadesłała sporządzoną osobiście i podpisaną skargę kasacyjną (oraz jej odpis) wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem z dnia 8.12.2015 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Odmówił natomiast przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Działając na skutek sprzeciwu od tego postanowienia, postanowieniem z dnia 1.02.2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu (adwokata).
Stanowisko to podzielił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30.03.2016 r. (sygn. akt II FZ 174/16), oddalając zażalenie skarżącej na postanowienie Sądu z dnia 1.02.2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej w skrócie "p.p.s.a.") wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Jedną z przesłanek niedopuszczalności skargi w rozumieniu powołanego przepisu jest sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony. Trzeba wyjaśnić, że zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona jedynie przez adwokata lub radcę prawnego, a sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami może zostać sporządzona również przez doradcę podatkowego.
W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2013 r. sygn. akt I OZ 902/13, publ: www.cbois.nsa.gov.pl).
Nawiązując do ustaleń faktycznych w sprawie należy stwierdzić, że skarżąca nie należy do podmiotów wymienionych w art. 175 p.p.p.s.a. a zatem nie mogła samodzielnie sporządzić skargi kasacyjnej, niezależnie od faktu odmownego rozpoznania jej wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu do sporządzenia tego środka zaskarżenia. Okoliczność osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej przez skarżącą skutkowała zatem oceną o niedopuszczalności wywiedzionej skargi kasacyjnej i stanowiła podstawę do jej odrzucenia na podstawie art. 178 p.p.s.a.
Wskazując na powyższe, na podstawie powołanego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.