Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 marca 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarga została prawidłowa zaadresowana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., lecz pracownik sekretariatu skarżącej omyłkowo wpisał adres Sądu, tj. ul. [...] we W.. Strona wyjaśniła ponadto, że na skardze wskazano właściwy tryb jej wnoszenia. Uchybienie terminu nastąpiło zatem na skutek omyłki pisarskiej. Następnie skarga została przesłana do tutejszego Sądu.
Skarżąca podkreśliła, że o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi dowiedziała się z pisma tutejszego Sądu, które strona otrzymała w dniu 13 marca 2017 r., a wniosek o przywrócenie terminu nadała w dniu 20 marca 2017 r., a więc z zachowaniem siedmiodniowego terminu do jego złożenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast stosownie do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać tej czynności.
Z przywołanych przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może znaleźć zastosowanie tylko wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie, we wskazanym terminie, wniosku przez skarżącego oraz dokonanie czynności, dla której zakreślono termin, nie jest wystarczające dla przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, której uchybił. Niezbędne jest także uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu.
Oceniając wniosek we wskazanym wyżej zakresie, Sąd stwierdził, że przy zachowaniu warunków formalnych wniosku, wnioskująca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu.
Jak wynika z akt sprawy skarżąca odebrała przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję w dniu [...] 2017 r., a więc trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi do Sądu upływał w dniu 6 marca 2017 r. (poniedziałek). Mimo zawartego w decyzji pouczenia o sposobie i trybie wniesienia skargi (oraz uwzględnienia go w skardze) skarżąca zaadresowała kopertę zawierającą skargę na adres Sądu, a nie na adres organu. Po otrzymaniu skargi tutejszy Sąd przekazał ją Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W. przesyłką pocztową nadaną w dniu 8 marca 2017 r.
W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarżąca nie dopełniła należytej staranności przy składaniu skargi. Wyjaśnienia, że uchybienie terminu spowodowane było błędem pisarskim w zaadresowaniu koperty, zawierającej skargę, nie stanowią uzasadnienia dla przyjęcia braku winy w uchybieniu terminu. Skoro skarżąca prawidłowo oznaczyła w skardze sposób jej złożenia (tj. do Sądu za pośrednictwem organu), to miała wystarczającą wiedzę, by w taki sam sposób zaadresować kopertę, a wobec tego nie może usprawiedliwiać swojej pomyłki wcześniejszym prawidłowym wysyłaniem korespondencji czy pośpiechem przy wykonywaniu tej czynności.
W związku z powyższym, przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest dopuszczalne, ponieważ strona dopuściła się niedbalstwa. Odnosząc się natomiast do kryterium braku winy, należy uznać, że o braku winy można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W niniejszej sprawie, przeszkoda, tj. błędne zaadresowanie koperty zawierającej skargę, możliwa była do usunięcia. Skarżąca mogła ją zaadresować tak, jak zrobiła to w samym piśmie, a wtedy, po uiszczeniu przez skarżącego wpisu, skardze zostałby nadany bieg.
Końcowo należy podkreślić, że zawinione błędy pracownika strony skarżącej popełniane przy wykonywaniu powierzonych mu czynności obciążają samą stronę skarżącą. Od spółdzielni mieszkaniowej, jako podmiotu o określonej strukturze organizacyjnej wymaga się staranności w takim zorganizowaniu pracy i podziału zadań, by nie doprowadzać do zawinionego niedochowania terminu dokonania danej czynności procesowej.
Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.