Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...], nr [...] odmawiającą Zakładom A we W. umorzenia odsetek za zwłokę w wysokości [...], powstałych od nie uiszczonych w terminie rat podatku od nieruchomości za okres od września do grudnia 2000 r. W ocenie organów podatkowych obu instancji w sprawie brak było ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego.
Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego podatnik wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Pismem z dnia 12 stycznia 2004 r. Zakłady A we W. poinformowały, że całość zobowiązania w podatku od nieruchomości została już uregulowana i że rozpatrzenie skargi stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. I postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z treści art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, iż skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd. Tylko w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności sąd władny jest uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Ponieważ w sprawie niniejszej Sąd nie dopatrzył się wymienionych obok okoliczności, postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy procesowej należało umorzyć.