Uzasadnienie
W skardze z dnia 23 grudnia 2003 r. skarżący B. D. wskazał, iż skarży decyzję Izby Skarbowej w Opolu.
Pismem z dnia 7 stycznia 2004 r. strona skarżąca została wezwana pod rygorem odrzucenia skargi do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braków skargi przez m.in. nadesłanie odpisu zaskarżonego aktu.
Jednakże strona skarżąca nie zastosowała się do treści w/w wezwania i nie nadesłała odpisu zaskarżonego aktu Izby Skarbowej w Opolu oraz nie wskazała daty i numeru decyzji Izby Skarbowej.
W piśmie z dnia 19 stycznia 2004 r. skarżący podał, iż aktem, który stanowi przedmiot skargi, jest,,Protokół zajęcia nieruchomości" spisany przez poborcę skarbowego w Urzędzie Skarbowym w Kluczborku, z dnia [...].
Zgodnie z art. 58 § 1, pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Takim wymogiem formalnym w świetle art. 47 § 1 wymienionej ustawy jest obowiązek nadesłania odpisu skargi na zaskarżony akt. Jednakże jak wskazano na wstępie strona skarżąca nie wypełniła tego obowiązku w wyznaczonym przez Sąd termine.
Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wskazuje, iż stosownie do treści art. 3 § 3 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Do takich postanowień, w świetle art. 54 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161 z póź. zm.), należały postanowienia wydawane przez organ egzekucyjny o oddaleniu skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora, na które przysługiwało zażalenie do Izby Skarbowej.
Natomiast sporządzenie protokołu zajęcia ruchomości, zgodnie z art. 53 § 1 w/w ustawy, stanowi dokument na okoliczność dokonania czynności egzekucyjnej (w omawianym przypadku czynności egzekucyjnej zajęcia ruchomości), na którą - stosownie do art. 54 § 1 tej ustawy - przysługuje skarga do organu egzekucyjnego.
Z powyższego wynika, iż w omawianej sprawie przedmiotem zaskarżenia przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi nie może być czynność egzekucyjna udokumentowana w formie protokołu a jedynie postanowienie Izby Skarbowej w Opolu wydane na skutek zażalenia o oddaleniu skargi na tę czynność.
Tym samym skarga na wskazaną przez skarżącego czynność egzekucyjną, w świetle przepisów art. 52 § 1 i 2 wskazanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest niedopuszczalna. Zgodnie z tym przepisami skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, takich jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wobec powyższego na mocy przepisu art. 58 § 1 pkt 3 i powołanej wyżej ustawy należało odrzucić skargę.