Uzasadnienie
Skarżący wniósł o ustanowienie doradcy podatkowego z urzędu uzasadniając, że obecnie tylko żona uzyskuje regularne dochody, które po potrąceniu komorniczym wynoszą miesięcznie 1.112 zł. Wnioskodawca natomiast raz na kilka miesięcy pozyskuje z pracy dorywczej około 300-400 zł. Dzieci małżonków nie mieszkają z nimi – studiują i pracują we W. Skarżący z żoną zajmują dom należący do ich dzieci, zaś posiadane przez nich nieruchomości, w tym rolna o powierzchni 1,1 ha, są objęte zajęciem komorniczym.
Do wniosku załączone zostały kopie zaświadczeń kopie dokumentów potwierdzających wysokość wynagrodzenia żony skarżącego i potrącenia komornicze, postępowania komornicze wszczęte w 2013 r., w tym wszczęcie egzekucji z nieruchomości.
Jako znane z urzędu wskazać należy, iż w niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 10 maja 2013 r., skarżącemu przyznane zostało prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Mając na względzie powyższe okoliczności, w ocenie referendarza sądowego wnioskodawca wykazał przesłanki przyznania prawa pomocy nie tylko w zakresie częściowym, ale także całkowitym. Zwrócić bowiem należy uwagę, że zwolniony już od ponoszenia kosztów sądowych, w wyniku uwzględnienia żądania przedmiotowego wniosku przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu, skarżący w rezultacie uzyska prawo pomocy w całości.
Podstawą prawną są tutaj przepisy art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), które stanowią, że prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W świetle powyższej regulacji aktualna pozostaje argumentacja uwzględniająca wniosek, który został rozpoznany ww. postanowieniem z 10 maja 2013 r.
Mianowicie wnioskodawca z żoną utrzymują się obecnie z pensji w wysokości 1.112 zł, która może zapewnić zaspokojenie jedynie minimalnych potrzeb socjalnych. Dodatkowe środki finansowe uzyskują wprawdzie z pracy dorywczej, jednak nie jest to stałe i pewne źródło dochodu. Są też w trudnej sytuacji majątkowej – cały majątek bowiem został zajęty w postępowaniu komorniczym ze względu na liczne zobowiązania o dużej wartości, do których nadto trzeba doliczyć koszty postępowania egzekucyjnego.
W tym stanie rzeczy uzasadnione jest przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie wnioskowanego pełnomocnika z urzędu.
Wobec tego, na podstawie art. art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.