Uzasadnienie
W skardze z dnia 15 października 2001 r. wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu na decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia [...] nr [...] skarżąca E. L. domagała się jej uchylenia z jednoczesnym wstrzymaniem naliczania odsetek do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, obejmujących także koszty zastępstwa procesowego w kwocie 2000,00 zł. Przedmiotem skarżonego rozstrzygnięcia Izby Skarbowej w O. była wskazana powyżej decyzja utrzymująca w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] nr [...], którą odmówiono skarżącej umorzenia odsetek w kwocie 10.929,10 zł od zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 r.
Pismem z dnia 3 marca 2004 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącej cofnął wskazaną powyżej skargę i wniósł o umorzenie postępowania w sprawie oraz o dokonanie zwrotu na rzecz skarżącej uiszczonej od skargi opłaty sądowej. Jako uzasadnienie oświadczenia o cofnięciu skargi wskazano, że zarówno zaległość podatkowa w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych jak i odsetki od tej zaległości w kwocie 11.494,90 zł zostały umorzone decyzją naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia 12 lutego 2002 r. o zakończeniu restrukturyzacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Uprawnienie skarżącego do cofnięcia skargi wynika z treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153 poz. 1270/, a przepis art. 39 pkt 3 tej ustawy rozciąga powyższe uprawnienie na czynności pełnomocnika, działającego na podstawie pełnomocnictwa ogólnego lub do prowadzenia poszczególnych spraw, o ile czynności powyższe nie zostały wyłączone w danym pełnomocnictwie. Jak wynika z treści załączonego do skargi pełnomocnictwa procesowego, obejmowało ono umocowanie do wywiedzenia skargi do Naczelnego Sadu Administracyjnego oraz do podejmowania wszelkich czynności przed tym Sądem i innymi organami. Oznacza to, że nie zostało przez mocodawcę wyłączone uprawnienie pełnomocnika do cofnięcia skargi.
W tym stanie sprawy należy przyjąć, że cofnięcie skargi przez pełnomocnika było prawnie skuteczne i jako wiążące Sąd dawało podstawę do umorzenia postępowania stosownie do unormowania zawartego w treści art. 161 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy. Zarazem w ocenie Sądu brak było podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, gdyż określone w piśmie procesowym przyczyny jej cofnięcia w żadnym razie nie wskazują na zamiar strony obejścia prawa a samo cofnięcie skargi nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z powyższych względów cofnięcie skargi, jako prawnie skuteczne, dawało podstawy do umorzenia postępowania.
Rozstrzygnięcie o zwrocie wpisu sądowego opiera się na treści art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz. U. nr 74 poz. 368, ze zm./.
Z przedstawionych powyżej względów orzeczono jak w sentencji.