Uzasadnienie
Jak wynika z akt sprawy, decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] Nr [...] wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o prawie i terminie jego zaskarżenia skarżąca Z. S. odebrała osobiście w dniu [...] (adnotacja na formularzu zwrotnego potwierdzenia odbioru). Zgodnie z pouczeniem, na wskazaną wyżej decyzję stronie przysługiwało prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W., w terminie 30 dni od dnia doręczenia w/w decyzji.
Termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu [...] i upływał w dniu [...] (piątek). Z akt sprawy wynika, iż pomimo prawidłowego pouczenia skarżąca skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu nadała za pośrednictwem poczty w dniu [...] (data stempla pocztowego), co nastąpiło po upływie terminu przewidzianego dla skutecznego wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z akt sprawy wynika, iż decyzja, stanowiące przedmiot zaskarżenia, doręczono skarżącej w dniu [...]. Zgodnie z powyższym, termin do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego rozpoczął swój bieg w dniu [...] i upływał w dniu [...] (piątek). Tymczasem, skargę na wyżej wskazane rozstrzygnięcie skarżąca wniosła – stosownie do powyższych ustaleń - w dniu [...], tj. cztery dni po upływie terminu zakreślonego przez ustawę do dokonania tej czynności.
Powyższa konstatacja oraz fakt, iż organ podatkowy prawidłowo pouczył podatnika o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia w sprawie, obligowały Sąd - stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy procesowej – do odrzucenia skargi, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.