Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. uchylił w części decyzję Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] nr [...] i określił zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1994 r., zaległość podatkową oraz odsetki za zwłokę.
Wyżej wymieniona decyzja, jak wynika z pocztowego potwierdzenia odbioru Urzędu Pocztowego w L., została - po dwukrotnym awizowaniu (w dniach [...] i [...]) - w dniu [...] zwrócona do nadawcy.
W dniu [...] wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarga na wyżej wymienioną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W skardze i w załączonym do niej piśmie z dnia [...] (skierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L.) oraz piśmie z dnia [...] (skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu) skarżący zwrócili się z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi na wyżej wymienioną decyzję. Swą prośbę motywowali faktem, że o wydaniu decyzji dowiedzieli się dopiero w dniu jej odebrania przez B. Ł. z Izby Skarbowej, tj. w dniu [...].
W odpowiedzi na skargę organ podatkowy drugiej instancji wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, iż środek zaskarżenia został wniesiony z uchybieniem terminu.
Postanowieniem z dnia 2 pażdziernika 2006 r. sygn. akt I SA/Wr 365/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił stronie skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Na powyższe postanowienie strona (działająca za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika) - pomimo prawidłowo doręczonego w dniu [...] odpisu postanowienia - nie złożyła zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie.
W rozpatrywanej sprawie, decyzja będąca przedmiotem skargi wraz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, została wysłana na adres strony (za zwrotnym potwierdzeniem odbioru) przesyłką poleconą nr [...] w [...] Urzędzie Pocztowym w L. w dniu [...]. W dniu [...], z powodu niemożności doręczenia przesyłki (decyzji) adresatowi lub innemu pełnoletniemu domownikowi, który zobowiązałby się do oddania pisma adresatowi, przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowym G. [...]. Przesyłka powróciła do organu z adnotacją poczty "nie zastano, awizowano [...]", a następnie "awizowano powtórnie dnia [...]."
Zgodnie z art. 150 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 (doręczanie pisma osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy) lub art. 149 (doręczenie zastępcze pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi):
- 1) poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę;
- 2) pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę.
Stosownie zaś do § 1 a. adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. W myśl § 2 zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Zgodnie z powyższym uznać należy, że decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...], doręczono zastępczo stronie (zgodnie z art. 150 § 1 Ordynacji podatkowej) w dniu [...]. Trzydziestodniowy termin przewidziany do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu upłynął zatem w dniu [...], tymczasem strona skarżąca, pomimo prawidłowego pouczenia, złożyła skargę po upływie terminu tj. w dniu [...]. Skoro nie zaistniały przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia skargi, to jej wniesienie po upływie ustawowego terminu uznać należy za spóźnione i wywołujące niekorzystne dla skarżących skutki procesowe wynikające z uchybienia ustawowego terminu do dokonania określonej czynności.
Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd skargę odrzucił.