Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 kwietnia 2017 r. wezwano pełnomocnika strony do usunięcia braku formalnego skargi przez przedłożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej spółki oraz dokumentu określającego sposób reprezentacji spółki (odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego), w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie przedłożono pełnomocnictwo dla podpisanego pod skargą adwokata. Nie przedłożono natomiast odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, ze względu na brak wykazania umocowania pełnomocnika do działania w imieniu strony skarżącej w niniejszym postępowaniu.
W myśl art. 34 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej - p.p.s.a.) strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik jest zobowiązany (zgodnie z art. 37 § 1 ww. ustawy) złożyć przy pierwszej czynności procesowej (tj. w rozpoznawanej sprawie jednocześnie ze skargą) pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ponadto w myśl art. 29 w związku z art. 28 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy, organ, osoby prawne albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, w niniejszej sprawie jednocześnie z wniesieniem skargi.
W rozpatrywanej sprawie nie wykazano, że osoba, której podpis figuruje na pełnomocnictwie procesowym, była umocowane do jego udzielenia. Pomimo wezwania nie przedłożono bowiem dokumentów wymaganych przez art. 29 p.p.s.a., a mianowicie odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3) oraz § 3 p.p.s.a. Sąd postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 3) oraz § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.