Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 czerwca 2022 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 377/22, I SPP/Wr 129/22 referendarz pozostawił wniosek bez rozpoznania. Na to postanowienie skarżąca wniosła sprzeciw. Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu utrzymał w mocy zarządzenie referendarza.
Pismem z dnia 30 marca 2023 r. wezwano skarżącą do wykonania wskazanego na wstępie prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I wzywającego uiszczenia wpisu od skargi.
Wezwanie doręczono w dniu 18 kwietnia 2023 r.
Pismem z dnia 25 kwietnia 2023 r. skarżąca ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy. Przedmiotowy wniosek zarejestrowano jako odrębną sprawę o przyznanie prawa pomocy (sygn. akt I SA/Wr 377/22, I SPP/Wr 54/23). Postanowieniem z dnia 6 września 2023 r. referendarz sądowy odmówił uwzględnienia wniosku. Na to postanowienie skarżąca nie wniosła sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Z kolei w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że pomimo doręczenia w dniu 18 kwietnia 2023 r. wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu, strona w zakreślonym terminie należnej opłaty nie uiściła (termin ten upływał z dniem 25 kwietnia 2023 r.).
Sąd wskazuje, że kolejny wniosek strony z dnia 25 kwietnia 2023 r. o przyznanie prawa pomocy, wystosowany po wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu, nie mógł zniweczyć rygoru określonego w wezwaniu doręczonym 18 kwietnia 2023 r. (nie przerwał terminu do uiszczenia wpisu).
Odnotować należy, iż kwestia zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych była już rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem referendarza (sygn. akt I SA/Wr 377/22, I SPP/Wr 129/22), a ponadto na wskutek złożenia przez skarżącą kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy prawomocnym postanowieniem referendarza odmówiono uwzględnienia wniosku (sygn. akt I SA/Wr 377/22, I SPP/Wr 54/23).
Jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie, prawomocne rozstrzygnięcie kwestii prawa pomocy posiada również moc wiążącą wobec sądu, który je wydał. W takiej sytuacji kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonany w terminie określonym w wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie wywiera wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a. Inne rozumienie powyższego uregulowania dawałoby stronom postępowania możliwość nieograniczonego w czasie przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy, każdorazowo po doręczeniu im odpisów postanowień odmownych (por. np. postanowienie NSA z 23 marca 2009 r., I FZ 60/09; z 11 stycznia 2008 r., II FZ 616/07; z 7 kwietnia 2016 r. II FZ 135/16; postanowienie WSA w Poznaniu z 20 stycznia 2016 r. I SA/Po 1403/15; postanowienia NSA z 17 lipca 2020 r., II FZ 285/20; z 26 października 2021 r., II GZ 350/21, dostępne na stronie internetowej: https://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).
Z tych względów na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.