Uzasadnienie
W dniu 14 lutego 2013 r. (data nadania w placówce pocztowej) M. P. wniosła skargę na oznaczoną w sentencji decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. W dniu 9 kwietnia 2013 r. bezpośrednio do Sądu skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który Sąd przekazał do organu w dniu 11 kwietnia 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270- dalej "p.p.s.a") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 3 powołanej ustawy, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem prawidłowego wniesienia wniosku o jego przywrócenie, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Z kolei spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, stosownie do treści art. 88 p.p.s.a. A zatem warunkiem dopuszczalności merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jest złożenie go w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do sądu administracyjnego za pośrednictwem właściwego organu.
Z kolei zasada składania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku złożenia tego wniosku bezpośrednio do sądu, sąd ten winien przekazać wniosek właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia wniosku, decyduje wówczas data nadania go przez sąd na adres organu administracji publicznej. Przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi w niniejszej sprawie ustała najpóźniej w dacie doręczenia skarżącej odpowiedzi na skargę, czyli w dniu 2 kwietnia 2013 r. (k-12). W tym dniu bowiem strona powzięła informację o wniesieniu skargi z przekroczeniem ustawowego terminu. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu za pośrednictwem organu upływał z dniem 9 kwietnia 2013 r. Strona wniosek o przywrócenie terminu wniosła bezpośrednio do Sądu – zamiast do organu. Wniosek wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 9 kwietnia 2013 r. dopiero o godz. 14:45.
Skoro wniosek wpłynął do Sądu tuż przed zakończeniem pracy Sądu, którego godziny urzędowania obowiązują od 8:00 – 15:30, to Sąd nie miał możliwości przekazania wniosku w tym samym dniu do organu, czyli z zachowaniem wymaganego terminu. Sąd przesłał wniosek w dniu 11 kwietnia 2013 r. Zgodnie przyjmuje się w orzecznictwie, że w sytuacji (wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, bądź wniosku o przywrócenie terminu) dla oceny zachowania terminu decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym przez sąd na adres organu. Wprawdzie złożenie wniosku przez stronę do sądu w dniu 9 kwietnia 2013 r. nastąpiło w terminie do jego wniesienia, lecz wobec niezachowania pośredniego trybu jego wnoszenia przewidzianego w art. 87 § 3 p.p.s.a. - nawet bezzwłoczne- czyli najwcześniej w dniu 10 kwietnia 2013 r. przesłanie wniosku przez sąd do organu nastąpiłoby i tak już po upływie wymaganego terminu. W tej sytuacji zożenie wniosku bezpośrednio do Sądu, a nie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, spowodowało niezachowanie ustawowego - siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Z tych przyczyn wniosek podlegał odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 88 w zw. z art. 87 § 3 p.p.s.a