Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie, Gmina Miejska B., której przedstawicielem jest Prezydent Miasta B., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. W odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi wskazując, iż Prezydent Miasta B. jako organ podatkowy pierwszej instancji nie może występować w charakterze strony w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowo-administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i właściwości między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz między tymi organami a organami administracji rządowej. W myśl § 2 powołanego przepisu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, o czym stanowi art. 3 § 1 oraz § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej upsa.
W myśl art. 50 § 1 i § 2 upsa uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Jednakże, stosownie do utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego, "bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzje wydaje wójt tej gminy; ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnieni do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego" (por. postanowienie NSA z dnia 15 października 1990 r., sygn. akt SA/Wr 990/90, ONSA 1990, z. 4, poz. 7). W postanowieniu NSA z dnia 15 maja 1997 r., sygn. akt I SA/Wr 1799/96 (niepubl.) Sąd stwierdził, że niedopuszczalna jest zmiana sytuacji prawnej organu administracji w zależności od stadium postępowania i z tego powodu organ gminy, który orzekał w sprawie w pierwszej instancji nie jest uprawniony do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego.
Przyjęcie odmiennego stanowiska doprowadziłoby w postępowaniu sądowoadministracyjnym do rozpoznania sporu o zgodność z prawem działania albo bezczynności pomiędzy organami administracji publicznej orzekającymi w pierwszej i drugiej instancji (por. B.Adamiak, J.Borkowski: Postępowanie administracyjne i sądowoadminsitracyjne, Warszawa 2003, s. 427-428). Reasumując należy stwierdzić, że przyznanie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, wyłącza możliwość dochodzenia przez tą jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego por. J. P.Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2004 s. 92; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz" Warszawa 2005 s. 224).
Powyższe stanowisko znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, bowiem Prezydent Miasta B. jako organ podatkowy pierwszej instancji, wydał w dniu [...] postanowienie o nr [...] będące przedmiotem rozpoznawanej sprawy. Z tych względów Gmina Miejska B. nie może kwestionować rozstrzygnięcia wydanego w tej samej sprawie przez organ podatkowy wyższej instancji, albowiem w ustawowej roli organu orzekającego nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek także wówczas, gdy w rzeczywistości decyzja ta dotyka bezpośrednio lub pośrednio jego praw i obowiązków.
Stosownie zatem do art. 58 § 1 pkt 6 upsa sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W ramach innych przyczyn niewątpliwie mieści się fakt, iż skarga w przedmiotowej sprawie została wniesiona przez nieuprawniony podmiot.
Z tych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 upsa Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.