Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 3 października 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 388/22

Uzasadnienie

Skarżący – A.S. wniósł niepodpisane pismo - skargę z 16 maja 2022 r. Zarządzeniem z 9 czerwca 2022 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi m.in. przez nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono Skarżącemu 20 lipca 2022 r. (vide k. 14 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie w dniu 29.07.2022 r. (data nadania 27.09.2022 r.) do Sądu wpłynęło podpisane przez Skarżącego pismo datowane na 26 lipca 2022 r. Treść pism z 16 maja 2022 r. i z 26 lipca 2022 r. nie jest tożsama.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) - dalej w skrócie jako "p.p.s.a." skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;

1. 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
2. 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;

1. 2) oznaczenie rodzaju pisma;
2. 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
3. 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
4. 5) wymienienie załączników.

W realiach niniejszej sprawy Skarżący pismem z 16 maja 2022 r. wystąpił ze skargą nie podpisując jej. W związku z powyższym, Skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego – przesłania odpisu podpisanej skargi wraz z pouczeniem o rygorze odrzucenia skargi, w razie zaniechania czynności wskazanej w wezwaniu. W odpowiedzi na wezwanie Skarżący przesłał podpisane pismo z dnia 26.07.2022 r., jednakże pismo to zostało opatrzone odmienną datę niż pierwotna skarga (26 lipca 2022 r. zamiast 16 maja 2022 r.), a ponadto zawiera odmienną treść, odmienne wnioski, odniesienie do kolejnej osoby, a także powiększyło swoją objętość do 10 stron (względem czterech pierwotnych). Wobec różnić w treści obu pism - pismo z 26 lipca 2022 r. nie jest odpisem pisma z 16 maja 2022 r. Pomiędzy złożonym pismem, a jego odpisem musi zaś istnieć zgodność pod względem treści. Nie będzie stanowić odpisu pismo, które zostało poprawione lub uzupełnione w stosunku do pisma pierwotnego. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 7 czerwca 2022 r. o sygn. akt I OZ 208/22 (dostępnym w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dalej jako – CBOSA):

"Odpisem pisma jest zaś dokument zawierający treść tożsamą z treścią pisma źródłowego. Odpis skargi powinien zatem zawierać te wszystkie elementy, które zawiera oryginalna skarga, aby nie było możliwe podważenie jego wiarygodności."

W postanowieniu z 9 stycznia 2012 r. o sygn. akt II UZ 48/11, Sąd Najwyższy podkreślił, że odpis pisma to jedynie kolejny egzemplarz, który jest zgodny z oryginałem, przy czym nie ma znaczenia, czy jest to kopia maszynowa, kserokopia, czy wydruk komputerowy. Jak zaznaczył Sąd Najwyższy, podstawowym wymogiem odpisu pisma procesowego pozostaje jego zgodność, tj. wierność treści z oryginałem. Odpisem pisma procesowego jest więc każdy jego dalszy egzemplarz zgodny z oryginałem. Istotą bowiem odpisu jest odwzorowanie pełnej treści składanego pisma.

W zaistniałych okolicznościach, Sąd uznał, że liczne różnice pomiędzy dwoma pismami uniemożliwiają zakwalifikowanie nadesłanego pisma datowanego na 26 lipca 2022 r., jako podpisanego odpisu skargi datowanej na dzień 16 maja 2022 r. W tej sytuacji stwierdzono, że wezwanie Sądu nie zostało przez Skarżącego wykonane, co skutkuje odrzuceniem skargi z dnia 16.05.2022 r. (tak w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 sierpnia 2022 r. o sygn. akt I OZ 318/22 – dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych)

Mając zatem na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy, a w tym okoliczność, że Skarżący w zakreślonym terminie, nie uzupełnił braku formalnego skargi, to taka skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono w pkt I sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 249a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W związku z powyższym – odrzuceniem skargi, Sąd umorzył (jako zbędne) postępowanie w sprawie z wniosku o przyznanie prawa pomocy – zwolnienie od kosztów (sygn. akt I SPP/Wr 111/22) o czym orzekł w pkt II sentencji.