Uzasadnienie
Skarżąca Spółka, prowadząca działalność w zakresie sprzedaży hurtowej, działalności finansowej, usługowej i produkcji konstrukcji stalowych, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Wskazała, że długotrwała (od 2004 r.) kontrola prowadzona przez Urząd Kontroli Skarbowej spowodowała wycofanie się partnerów handlowych, utratę rynków zbytu i dostaw. Spółka nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, gdyż ma wciąż niespłacone długi między innymi w ZUS-ie, natomiast podejmowane próby zmiany profilu działalności nie dały dotąd pozytywnych rezultatów.
Z oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi 50.000 zł, wartość środków trwałych – 147.004 zł, natomiast wysokość straty za ostatni rok obrotowy według bilansu – 189.369,49 zł. Na rachunku bankowym, według stanu konta na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosił 5,59 zł.
Do wniosku załączono dokumenty potwierdzające obciążenia hipoteką przymusową celem zabezpieczenia zobowiązań podatkowych, wyciąg z rachunku w [...], bilans oraz rachunek zysków i strat za 2006 r.
Na wezwanie Sądu wnioskująca Spółka przedłożyła ponadto zeznania podatkowe za 2006 i 2007 r. Pomimo wskazania w piśmie z dnia [...] jako załączników do niego wyciągów z rachunku bankowego za okres od 1 stycznia do 26 maja 2008 r., wyciągi te nie zostały załączone.
Sąd wziął również pod uwagę dokumenty przedłożone w celu uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, wniesionego w sprawie o sygn. I SA/Wr 1/08, a mianowicie zeznanie podatkowe za 2007 r., akt założycielski spółki z o.o., umowę sprzedaży udziałów w spółce, listę wspólników, oświadczenia prokurenta i wspólnika spółki, zawiadomienie organu podatkowego o zajęciu rachunku bankowego w [...], pismo z ZUS o wysokości zobowiązań Spółki oraz wyrok sądu gospodarczego dotyczący wierzytelności Spółki.
Z powyższych dokumentów wynika, że przedmiotem działalności strony skarżącej jest również m.in. sprzedaż hurtowa i naprawa pojazdów mechanicznych, obsługa nieruchomości, usługi związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, sprzedaż hurtowa żywności, produktów kosmetycznych, farmaceutycznych, artykułów gospodarstwa domowego, materiałów budowlanych, itd. Wspólnikami Spółki są K. K., który posiada 98 udziałów oraz A. K. posiadająca 2 udziały. Spółka w 2006 r. uzyskała przychód w wysokości 7.092.871,08 zł, poniosła koszty jego uzyskania – 7.282.240,57 zł, i stratę – 189.369,49 zł. w 2007 r. natomiast jej przychód wyniósł 238.925,26 zł, a strata – 44.893,84 zł. W pierwszych miesiącach 2008r. – zgodnie z oświadczeniem – nie osiągnęła żadnego dochodu (do oświadczenia załączono wydruk z kasy fiskalnej). Oświadczono, że Spółka posiada następujące składniki majątkowe: budynki o wartości 88.504 zł, grunty o wartości 50.000 zł oraz środki transportu – 8.500 zł. Środki te zostały zajęte (obciążone hipoteką przymusową), co potwierdzają zapisy w wypisie z ksiąg wieczystych.
Strona wskazała, że w związku z zajęciem posiadanych nieruchomości i wierzytelności z rachunku bankowego, Spółka nie ma możliwości uzyskania kredytu lub pożyczki na działalność gospodarczą. Z pisma z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] wynika, że w płatności składek na ubezpieczenia społeczne strona ma zaległości w kwocie 73.131,04 zł, która jest należnością główną. Z przedłożonego wyroku sądu gospodarczego wynika, że Spółka posiada wierzytelność zasądzoną od jej kontrahenta, którą – zgodnie z udzieloną informacją – została przekazana do ściągnięcia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na poczet zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.
Ponadto dłużnikiem strony jest jej prokurent na kwotę 200.000 zł, a zgodnie z oświadczeniem, jednego ze wspólników, K. K., nie jest on w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego za Spółkę, gdyż jego wynagrodzenie zasadnicze ze stosunku pracy wynosi 1.300 zł brutto i z tych środków utrzymuje bezrobotnych rodziców.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Należy zwrócić uwagę, ze w sprawie o sygn. I SA/Wr 1/08, w której "A" Spółka z o.o. jest również stroną skarżącą, złożony został wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 kwietnia 2008 r. odmówiono stronie przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Z uwagi, że postanowienie to zapadło o takie same okoliczności faktyczne określające sytuację finansową i majątkową Spółki, należy w tym zakresie powtórzyć uzasadnienie powyższego rozstrzygnięcia.
Zdaniem Sądu zatem, strona nie wykazała, że nie posiada środków na opłacenie kosztów sądowych.
Wskazać należy, że strona na urzędowym formularzu wniosku nie ujawniła wszystkich posiadanych rachunków bankowych. W istocie jeden z tych rachunków został zajęty w celu zabezpieczenia wierzytelności, niemniej jednak okoliczność nieujawnienia wszystkich żądanych danych ma wpływ na ocenę wiarygodności również pozostałych udzielonych przez wnioskodawcę informacji. Poza tym z zeznania podatkowego za 2007 r. wynika, że Spółka, pomimo twierdzenia o trudnej sytuacji finansowej, uzyskała w minionym roku podatkowym znaczny przychód. Wprawdzie w 2006 r. przychód ten był wielokrotnie wyższy, jednakże nadal nie można twierdzić, że Spółka jest w kondycji finansowej, która uzasadniałaby obciążenie kosztami sądowymi związanymi z jej udziałem w niniejszej sprawie Skarbu Państwa. Fakt uzyskiwania jednocześnie straty jest natomiast związany tylko z ponoszeniem wysokich kosztów uzyskania przychodu.
Zwrócić też trzeba uwagę, że postanowienia aktu założycielskiego Spółki przewidują możliwość dopłat przez jej wspólników. Wprawdzie jeden ze wspólników złożył oświadczenie o wysokości swojego dochodu, ale z przedłożonych dokumentów wynika, że nie jest on wspólnikiem jedynym.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należało, że strona nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej i w związku z tym, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.