Uzasadnienie
Skarżąca wraz ze skargą wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że pełnomocnik, który ją w niniejszej sprawie zastępuje, zgodził się udzielić pomocy prawnej bez wynagrodzenia. Nie posiada majątku, który mogłaby spieniężyć, a jedynym źródłem utrzymania jest emerytura. Dodatkowo na stronie ciąży obowiązek zapłacenia spornego podatku w wysokości 254.435,65 zł oraz odsetek za zwłokę w kwocie ponad 116.000 zł.
Skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, jedynym majątkiem są oszczędności w kwocie 300 zł. Uzyskuje emeryturę w kwocie 985,54 zł, częściowo w utrzymaniu domu pomagają jej synowie, którzy się nią opiekują. Strona zaznaczyła, że obecnie toczące się postępowanie sądowe jest kolejnym w sprawie przedmiotowego zobowiązania. Poprzednio Sąd uchylił decyzję w sprawie I SA/Wr 172/12, w które skarżąca została zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych. Skarżąca zaznaczyła przy tym, że jej sytuacja od tamtego czasu nie uległa poprawie.
Do wniosku załączone zostały kopie dokumentów potwierdzających wysokość emerytury, wysokość opłat oraz zestawienie miesięcznie ponoszonych wydatków. Strona oświadczyła nadto, że nie posiada rachunków bankowych ani lokat, nie ma też żadnych wolnych środków. Nie ma żadnego środka transportu.
Jako znane z urzędu wskazać trzeba, że wpis od skargi został wyznaczony na kwotę 2.563 zł.
W ocenie referendarza sądowego, przedmiotowy wniosek jest zasadny.
Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (w części lub w całości), a więc w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżąca powyższe wykazała. Przede wszystkim wskazuje na to wysokość emerytury, która jest ponad dwukrotnie niższa niż wartość wpisu od skargi, który został w niniejszej sprawie wyznaczony. Poza tym, emerytura być może wystarcza skarżącej pokrycie podstawowych potrzeb socjalnych, a to tylko z dodatkową pomocą synów, jednak z pewnością nie daje możliwości poczynienia dodatkowych rezerw na pokrycie kosztów swego udziału w przedmiotowej sprawie.
Strona nie ma również majątku, z którego mogłaby pozyskać dodatkowe środki finansowe.
W tym stanie rzeczy wniosek należało ocenić jako uzasadniony i w związku z tym, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.