Uzasadnienie
S. L., reprezentowany przez r. pr. S. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Jak wynika z akt sprawy, przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie, skierowaną na adres kancelarii pełnomocnika podany w skardze, doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 maja 2016 r.
Brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Niedochowanie wymogu podania wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi natomiast brak formalny pisma, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym obliczane są zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a.
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnych skargi w zakresie podania wartości przedmiotu sporu została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 12 maja 2016 r.
Z tym też momentem rozpoczął swój bieg termin do wykonania ww. wezwania, który upłynął bezskutecznie w dniu 19 maja 2016 r. (czwartek). Ponieważ skarżący w wyznaczonym terminie nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia, skargę należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.