Uzasadnienie
Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata uzasadniając, że ma 67 lat, jest schorowany i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.284 zł, która wystarcza na pokrycie stałych wydatków eksploatacyjnych i kosztów utrzymania córki w łącznej kwocie 785 zł, zakupu lekarstw 120 zł. Po tych opłatach pozostaje mu 379 zł na zakup żywności i odzieży.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z córką (ur. w [...] r.), nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
W wyniku wezwania do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów wnioskodawca oświadczył, że jego emerytura uległa waloryzacji o 32,76 zł, natomiast H. K. otrzymała nadpłatę w podatku dochodowym w kwocie 229 zł.
Jako znane z urzędu wskazać należy, że w sprawie o sygn. I SA/Wr 442/15 stroną skarżącą jest H. K., zamieszkała pod tym samym adresem, co wnioskodawca. Również wniosła o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie, podając, że nie posiada jakiegokolwiek majątku, a jej jedyny dochód stanowi emerytura w wysokości 644.70 zł.
Wpis od skargi w niniejszej sprawie oraz w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 442/15 wynosi 500 zł.
W ocenie referendarza sądowego, powyższe okoliczności uzasadniają żądanie przedmiotowego wniosku.
Stosownie do brzmienia art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę, iż z powyższej regulacji wynika, że to wnioskodawca winien wykazać okoliczności uzasadniających żądanie wniosku. Wiąże się to z obowiązkiem podania jak najobszerniejszego opisu stanu majątkowego, finansowego i rodzinnego oraz realnych możliwości płatniczych. Sytuacji rodzinnej, to jest wszystkich osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym – jak wynika z danych znanych z urzędu – wnioskodawca nie przedstawił zgodnie z rzeczywistym stanem rzeczy. Pod tym samym adresem mieszka również H. K., która również uzyskuje dochody, a tym samym partycypuje w bieżących wydatkach związanych z utrzymaniem tego samego gospodarstwa domowego. W rezultacie okoliczność ta ma wpływ na ocenę możliwości poczynienia rezerw na opłacenie kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie.
Powyższe uwagi mają jednak na celu wyłącznie zasygnalizowanie wnioskodawcy, jakie dane należy podać we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pomimo bowiem pominięcia wskazanych wyżej informacji, które zostały jednak uwzględnione z urzędu, przedmiotowy wniosek należało uznać za zasadny.
Wskazać należy, że dochód gospodarstwa domowego, w którym pozostaje skarżący, wynosi łącznie około 2.000 zł (obie emerytury). Podana kwota może zapewnić zaspokojenie podstawowych potrzeb socjalnych trzech osób, jednakże, nie daje szans na poczynienie dodatkowych oszczędności, z których mogłyby zostać pokryte koszty postępowania sądowego jednocześnie w dwóch sprawach, w których łączna wartość wpisów od skarg wynosi 1.000 zł.
Skarżący nie ma ponadto żadnego majątku (co należy wnosić z zakreślonych w tym zakresie rubryk), z którego mógłby pozyskać środki na opłacenie kosztów swego udziału w sprawie.
Wobec powyższego, żądanie wniosku należało uwzględnić i w związku z tym, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.