Uzasadnienie
Skarżący, J. K., wniósł o przyznanie prawa pomocy wskazując, że jest rencistą ze stałą III grupą inwalidzką. Renta została zajęta w postępowaniu egzekucyjnym. Żona jest bezrobotna, bez prawa do zasiłku. Do pisma zawierającego wniosek załączony został dokument potwierdzający egzekucję ze świadczenia emerytalnego oraz kopia decyzji ZUS z marca 2013 r. wykazująca wartość renty netto (po potrąceniach) w wysokości 402,03 zł.
W wyniku wezwania do uzupełnienia braku formalnego wniosku przez złożenie go na urzędowym formularzu, nadesłany został wniosek wypełniony i podpisany przez oboje skarżących, to jest A. i J. K.. Z jego treści wynika, ze cała rodzina korzysta z pomocy Opieki Społecznej. Wnioskodawcy mają zaległości w płatnościach za media, nie mają możliwości podjęcia pracy ze względu na utrudnienia komunikacyjne – brak środków transportu publicznego do gminy i stacji kolejowej. Małżonkowie pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z dziećmi w wieku szkolnym i bratem A. K., który również jest zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku. Posiadają mieszkanie o powierzchni 93 m2 i budynki gospodarcze (270 m2), których ze względów finansowych nie są w stanie rozebrać. Poza tym nie dysponują żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Wskazali, ze posiadają samochód Suzuki Alto, rocznik 1995. Jedynym dochodem rodziny jest wskazana wyżej renta.
Powyższe dane okazały się wystarczające dla oceny zasadności przedmiotowego wniosku.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Powyższe zostało wykazane. Wskazać należy, że jedynym dochodem 5-sobowej rodziny jest renta w kwocie netto niewiele ponad 400 zł. W rodzinie pozostaje jeszcze dwoje uczących się dzieci, co pociąga za sobą również konieczność ponoszenia kosztów. Z tego względu uznać należało za wiarygodne, że rodzina uzyskuje świadczenia z Pomocy Społecznej i fakt ten nie wymagał dodatkowego udokumentowania. Dochody rodziny starczają zatem zaledwie na pokrycie podstawowych potrzeb socjalnych, lecz z pewnością nie dają szans na poczynienie dodatkowych oszczędności. Z tego względu wniosek należało uznać za uzasadniony.
W związku z tym, na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.