Uzasadnienie
A Sp. z o.o. we W. (dalej również jako: Spółka, Strona skarżąca) złożyła skargę na opisane w sentencji postanowienie. Zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2018 r., wezwano Spółkę do usunięcia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania - poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji Strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu (odpisu KRS), pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, w wykonaniu zarządzenia z dnia 26 kwietnia 2018 r., wezwano spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone Stronie skarżącej w dniu 22 maja 2018 r. W piśmie z dnia 28 maja 2018 r. Spółka oświadczyła, że cofa wniesioną skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie formalnego oraz fiskalnego braku skargi.
Zgodnie z art. 29 w zw. z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), organy albo osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Stosownie zaś do art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
W związku z powyższym, gdy pierwsza czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym polega na złożeniu skargi, należy wykazać swoje umocowanie dokumentem do reprezentowania strony skarżącej oraz dołączyć do skargi pełnomocnictwo lub jego odpis. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponadto w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga od której - pomimo wezwania - nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że mimo wezwania, skutecznie doręczonego w dniu 22 maja 2018 r., Spółka nie usunęła braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu (odpisu KRS). W konsekwencji termin do uzupełnienia braku formalnego upłynął w dniu 29 maja 2018 r. (wtorek). Nadto Spółka nie uiściła również wymaganego wpisu sądowego, do czego była zobowiązana wezwaniem z dnia 22 maja 2018 r., termin na uiszczenie wpisu upłynął 29 maja 2018 r. (wtorek). Zatem skoro Strona skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie ww. braku formalnego oraz fiskalnego, to wniesiona skarga podlegała odrzuceniu.
W kontekście powyższego wskazać należy, że skarga wskutek nieuzupełnienia braków formalnych w istocie nie została wniesiona i dlatego też oświadczenie o jej cofnięciu nie było skuteczne. Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 928/12, LEX nr 1145651). Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca.
Mając zatem na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.