Uzasadnienie
I SA/ Wr 4530/02
A sp. z o.o. z siedzibą we W. wniosła w dniu [...]skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu na decyzję Izby Skarbowej we W. z dnia [...]. Nr [...]w przedmiocie określenia należnego podatku dochodowego od osób prawnych za 1985 r. zaległości podatkowej w tym podatku oraz odsetek za zwłokę, Kwestionowane przez skarżących rozstrzygnięcie Izby Skarbowej uchylało w całości decyzję organu pierwszej instancji i umarzało postępowanie w sprawie. Przyczyną takiego rozstrzygnięcia było przedawnienie zobowiązania podatkowego.
W trakcie rozprawy przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu pełnomocnik strony skarżącej, po wyjaśnieniu mu przez Sąd skutków takiej decyzji Izby Skarbowej w zakresie jego zobowiązań podatkowych oświadczył, że cofa skargę, a strona przeciwna nie wyraziła sprzeciwu wobec wniosku skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 127)/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę w niniejszej sprawie wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 31 grudnia 2002 r. a to oznacza, iż właściwym do jej rozpoznania jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.
Stosownie do przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub 2 spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Przywołane w niniejszej sprawie okoliczności pozwalają Sądowi uznać cofnięcie skargi za dopuszczalne.
Zgodnie z art. 97 § 2 Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach, o których mowa w § 1, stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych, czyli przepisy ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. (Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm.). Przepis art. 46 ust. 2 powoływanej ustawy stanowi, że w razie cofnięcia skargi i umorzenia przez Sąd postępowania przed rozprawą, skarżącemu zwraca się wpis; w razie cofnięcia skargi na rozprawie - połowę wpisu. W rozpatrywanej sprawie cofnięcie skargi nastąpiło na rozprawie, co uzasadniało zwrot stronie skarżącej połowę wpisu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.