Uzasadnienie
Postanowieniem z 10 marca 2014 r. tut. Sąd odmówił przyznania stronie prawa pomocy i postanowieniem z 22 września 2014 r. odmówił zmiany uprzedniego postanowienia.
Postanowieniem z dnia 18 marca 2015 r. Sąd odrzucił skargę strony z powodu jej nieopłacenia i zarządzeniem z 22 czerwca 2015 r. pozostawił bez rozpoznania kolejny wniosek strony o zwolnienie od kosztów sądowych (złożony wraz ze skargą kasacyjną).
Po uprawomocnieniu się zarządzenia z 22 czerwca 2015 r., wezwano stronę do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Strona nie uiściła wymaganej kwoty i złożyła kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów. Także ten wniosek, zarządzeniem z 11 stycznia 2016 r., został pozostawiony bez rozpoznania.
Po uprawomocnieniu się zarządzenia z 11 stycznia 2016 r., ponownie wezwano stroną do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Strona ponownie nie uiściła wpisu i ponownie złożyła, datowany na 17 maja 2016 r., wniosek o przyznanie praw pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.
W przedmiotowej sprawie, po uprawomocnieniu się zarządzenia w przedmiocie prawa pomocy, strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła wpisu, zaś ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie przerwał biegu terminu do uiszczenia wpisu.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w pkt I sentencji odrzucił skargę kasacyjną.
Na obecnym etapie postępowania, przyznanie stronie prawa pomocy, nie może zniweczyć skutków prawnych niezastosowania się strony do ponownego wezwania do uiszczenia wpisu. Jak bowiem wcześniej wskazano, kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie przerwał biegu terminu do uiszczenia wpisu. W tych okolicznościach należy uznać, że procedowanie w przedmiocie kolejnego wniosku strony o zwolnienie od kosztów sądowych jest zbędne.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 249a p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 4 p.p.s.a w pkt II sentencji umorzył postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy.