Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej na podstawie art. 233 1 pkt. 1 Ordynacji podatkowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] stwierdzającą wygaśnięcie decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] ustalającej J. L. prowadzącemu działalność gospodarczą w zakresie transportu osobowego, wysokość stawki karty podatkowej. Ustalono, że strona od dnia 22.01.1993 r. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie międzynarodowego przewozu osób samochodem osobowym i opłaca zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej. Urząd Skarbowy decyzją z dnia [...] ustalił stronie stawkę karty podatkowej na 2003 r. z tytułu wykonywania przedmiotowej działalności gospodarczej. We wniosku w sprawie opodatkowania w formie karty podatkowej z dnia [...] strona wskazała, że usługi będzie wykonywała samochodem marki Volkswagen nr rej. [...].W wyniku przeprowadzonej kontroli ustalono, że strona wykonywała usługi transportowe przy użyciu dwóch samochodów, o nr rej. [...] i [...], o czym podatnik nie powiadomił organu podatkowego, mimo obowiązku wynikającego z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.), naruszając tym przepis art. 23 ust. 1 pkt. 5 ustawy, co skutkuje utratą prawa do opodatkowania podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej.
W związku z tym, zgodnie z art. 258 § 1 pkt. 4 Ordynacji podatkowej, organ I instancji stwierdził wygaśnięcie decyzji ustalającej stronie stawkę karty podatkowej na 2003 r. Organ II instancji podzielił stanowisko organu I instancji, wskazując na przepisy art. 23 ust. 1 pkt. 5 i art. 36 ust. 1 pkt. 1a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym...wyjaśnił, że wobec tego, że stawka karty podatkowej uwzględnia pewne elementy mające wpływ na jej wysokość, przepisy ustawy wymagają od podatników korzystających z karty zgłaszania zmian, które mają wpływ na wysokość stawki karty podatkowej oraz warunki uprawniające do skorzystania z tej formy opodatkowania. Fakt wykorzystywania przez stronę dwóch samochodów zamiennie, wg jego wyjaśnienia, nie zmienia faktu, że strona w prowadzonej działalności wykorzystywała dwa samochody, co pozostaje w sprzeczności z art. 23 ust. 1 pkt. 5 ustawy i skutkuje koniecznością wyłączenia strony z opodatkowania w formie karty podatkowej, zgodnie z treścią przepisu art. 40 ust. 1 pkt. 3 i ust. 2 ustawy.
W skardze skarżący podniósł, że stosował się do wymagań ustawy w zakresie wykonywania usług transportowych z wykorzystaniem jednego samochodu. Drugi samochód wypożyczał od żony tylko w okresie awarii samochodu, którym pracował. Samochód, który zgłosił do prowadzenia działalności w 1993 r. o nr rej. [...] wyeksploatował się, w związku z czym musiał go zastąpić innym o nr [...]. Samochód o nr rej. [...] wykorzystywał zastępczo, sporadycznie, dla wykonania kursów wcześniej zamówionych. Podkreślił, ze sam przyznał, iż do działalności wykorzystuje dwa samochody zamiennie. Wskazał na krytyczna sytuację prowadzonej firmy.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i argumentację z jej uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Po myśli przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sprawowana przez sądy administracyjne kontrola przeprowadzana jest pod względem zgodności zaskarżonych decyzji z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej i tylko w sytuacji naruszenia tego prawa mającego lub mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zaskarżone decyzje podlegają uchyleniu (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Przeprowadzając w tym zakresie kontrolę zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa.
Zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący działalność w zakresie i na warunkach określonych w rozdziale 3. ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.).
Z punktu widzenia ciążących na podatniku obowiązków niewątpliwie opodatkowanie w formie karty podatkowej stanowi uregulowanie wyjątkowe, "ulgową" formę opodatkowania podatkiem dochodowym. Powszechnie respektowaną, w prawie podatkowym, zasadą jest niedopuszczalność takiej wykładni zawartych w nim uregulowań, które prowadziłyby do rozszerzającego stosowania wszelkiego rodzaju zwolnień czy ulg podatkowych, w tym także co do formy opodatkowania.
Warunki, jakie winien spełniać podatnik, aby korzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej, uregulowane zostały w Rozdziale 3. ustawy, w przepisach art. 23 - 25 ustawy.
W przepisie art. 23 ust. 1 pkt. 5 ustawy przyznano prawo do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej podatnikom prowadzącym działalność w zakresie usług transportowych wykonywanych przy użyciu jednego pojazdu, w warunkach określonych w części V tabeli.
Jednym z obowiązków nałożonych na podatników korzystających z tego, uprzywilejowanego opodatkowania jest obowiązek zawarty w art. 36 ust. 1 pkt. 1a ustawy, w którym ustawodawca zobowiązuje takich podatników do zawiadamiania naczelników urzędów skarbowych o zmianach, jakie zaszły w stosunku do stanu faktycznego podanego w złożonym wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, które m. in. powodują utratę warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej. O zmianach tych podatnik winien zawiadomić na piśmie, w terminie 7 dni od ich zaistnienia (ust. 7 tego przepisu).
Skutkiem uchybienia temu obowiązkowi jest wyłączenie z opodatkowania w formie karty podatkowej i obciążenie obowiązkiem opłacania podatku dochodowego na zasadach ogólnych przez cały rok podatkowy (art. 40 ust. 1 pkt. 3 i ust. 2 ustawy).
Jak wynika z ustaleń, skarżący we wniosku z dnia [...] w sprawie opodatkowania w formie karty podatkowej wskazał wykonywanie usług transportowych samochodem marki Volkswagen nr rej. [...].
W wyniku przeprowadzonego postępowania okazało się, że skarżący działalność gospodarczą w postaci usług transportowych międzynarodowych wykonuje wykorzystując do jej prowadzenia dwa samochody nr rej. [...] i nr rej. [...].
Wbrew temu co twierdzi strona, nie ma znaczenia czy obydwa samochody są wykorzystywane w prowadzonej działalności zamiennie czy też równolegle.
Przepis wyraźnie stanowi, że usługi transportowe mają być "wykonywane przy użyciu jednego pojazdu". Oznacza to, że tylko jeden pojazd może być wykorzystywany do prowadzenia usługi transportowej - pojazd tożsamy, a więc tej samej marki, o tych samych cechach identyfikacyjnych i tym samym numerze rejestracyjnym.
Odstępstwo od tego warunku stanowi naruszenie warunków przyznania opodatkowania w formie karty podatkowej, co skutkuje utratą tego opodatkowania.
Jak wynika z treści art. 36 ust. 1 pkt. 1 ustawy podatnik opodatkowany w formie karty podatkowej ma obowiązek zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o zmianach jakie zaszły w stosunku do stanu faktycznego podanego w złożonym wniosku o zastosowanie tego opodatkowania.
Skarżący nie tylko, że nie zgłosił o fakcie wymiany samochodu, za pomocą którego świadczył usługi, ale także nie powiadomił organu, iż usługę wykonuje dwoma samochodami.
Skoro przepis art. 23 ust. 1 pkt. 5 ustawy wyraźnie stanowi, a wyżej była mowa o ścisłym stosowaniu tego przepisu w związku z jego wyjątkowym, stanowiącym odstępstwo od ogólnych zasad opodatkowania, charakterem, że usługa transportowa może być wykonywana przy użyciu jednego pojazdu, a przepis art. 36 ust. 1 pkt. 1 nakłada na podatnika obowiązek informowania organu o wszelkich zmianach, które zaszły w stosunku do stanu wynikającego ze zgłoszenia, zmianach, które powodują utratę warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej, którą bez wątpienia jest wykonywanie usługi transportowej przy użyciu dwóch pojazdów (i to nie ma znaczenia czy wymiennie czy też równolegle), niewywiązanie się przez skarżącego z tego obowiązku skutkowało wygaśnięciem decyzji o opodatkowaniu w formie karty podatkowej. Wymieniony skutek następuje z mocy prawa, ustalenie istnienia bądź braku okoliczności powodujących utratę warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej jest dokonywane przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym (art. 40 ust. 1 pkt.3 ustawy w zw. z art. 258 § 1 pkt. 4 Ordynacji podatkowej).
Mając na uwadze powyższe, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 powołanej na wstępie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. orzeczono jak w sentencji wyroku.