Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 26 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 477/14

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Skład
Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz przewodniczący
Sędzia WSA Katarzyna Radom przewodniczący
Sędzia WSA Marta Semiczek przewodniczący, sprawozdawca
Paulina Szpakowska protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w Wydziale I w dniu 26 czerwca 2014 r.
Sprawa
sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości "A" sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z/s w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania w podatku akcyzowym za marzec 2009 r.

Sentencja

postanawia:

  1. zawiesić z urzędu postępowanie sądowe.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego we W. z dnia [...] r. nr [...] określającą "A" sp. z o.o. w L. (dalej: skarżąca) zobowiązanie w podatku akcyzowym za marzec 2009 r. w kwocie 127 557,00 zł.

Organ odwoławczy podzielił pogląd organu pierwszej instancji, że dokonując sprzedaży oleju opałowego skarżąca obowiązana była do zastosowania stawki akcyzy przewidzianej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., nr 3, poz. 11 ze zm. - dalej: u.p.a.). Wyjaśnił, że skarżąca z uchybieniem terminu złożyła miesięczne zestawienie oświadczeń nabywców ww. oleju o przeznaczeniu tego oleju na cele opałowe, czym naruszyła normę wynikającą z art. 89 ust. 14 u.p.a.

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej, skarżąca zarzuciła naruszenie:

  1. - Przepisów prawa procesowego:

art.122 Ordynacji podatkowej przez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, a w szczególności nie ustalenie na jakie cele został przeznaczony olej opałowy i arbitralne przyjęcie, że sprzedany przez podatnika olej opałowy został użyty na cele niezgodne z ustawą oraz nie wyjaśnienie w jakim terminie podatnik powinien złożyć zestawienie oświadczeń;

art.187 Ordynacji podatkowej przez przekroczenie granic swobodnej oceny materiału rodowodowego w wyniku uznania, że przy tak zgromadzonym materiale dowodowym istnieje podstawa do zastosowania stawki akcyzy w wysokości 1822zł/1000 lit.;

art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art.124 Ordynacji podatkowej przez nie wyjaśnienie stronom zasady proporcjonalności i tym samym nieuwzględnienie zasady proporcjonalności pomiędzy uchybieniem podatnika, a zastosowaną sankcją oraz niewskazanie w jaki terminie podatnik powinien złożyć oświadczenie;

art. 123 § 1, w zw. z art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, przez jego niezastosowanie i niezawiadomienie podatnika o zakończeniu postępowania dowodowego i tym samym uniemożliwienie podatnikowi wypowiedzenie się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego;

art. 165 § 2 i art. 207 § 1 oraz art. 210 § 1 pkt 5: w zw. z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, przez wprowadzanie w błąd podatnika co do przedmiotu postępowania art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej przez wydanie w jednej sprawie podatkowej 10 decyzji, co znaczenie utrudnia podatnikowi zorientowanie się w sprawie i skuteczne zaskarżanie wydanych aktów administracyjnych.

naruszenie przepisów prawa materialnego:

art. 89 ust. 18, w zw. z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2010 r. Nr 3: poz. 11), przez błędną jego wykładnię w wyniku przyjęcia, że niezłożenie zestawienia oświadczeń stanowi podstawę do zastosowania stawki 1822,00 zł/1000 litrów;

art, 21 § 2 Ordynacji podatkowej przez jego niewłaściwe zastosowanie, w wyniku przyjęcia, że podatnik nie zapłacił podatku i istniej podstawa do wydania decyzji określającej zobowiązanie, podczas gdy zobowiązanie podatkowe wygasło poprzez zapłatę podatku - art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej art. 89 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, przez jego niewłaściwe zastosowanie, w wyniku przyjęcia, że olej opałowy nie został przeznaczony na cele grzewcze;

art 88 ust 16, w zw. z art. 89 ust. 14 ustawy o podatku akcyzowym, przez błędną jego wykładnie, w wyniku utożsamiania warunku (przesłanki) z terminem;

art. 31 ust.

  1. 3. w zw. z art. 217 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, przez ich niezastosowanie i naruszenie zasady proporcjonalności.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej także: WSA) we Wrocławiu zawiesił postępowanie w sprawie, z uwagi na pytanie prawne WSA we Wrocławiu skierowane do Trybunału Konstytucyjnego, mające na celu zbadanie zgodności art. 89 ust. 16 w zw. z art. 89 ust. 14 u.p.a. z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP.

Wyrokiem z dnia 11 lutego 2014 r. (P24/12) Trybunał Konstytucyjny nie dopatrzył się naruszenia przez ww. przepisy u.p.a. zasad konstytucyjnych.

W związku z ustaniem przyczyny zawieszenia, WSA we Wrocławiu podjął zawieszone postępowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje

Postępowanie sądowe podlegało zawieszeniu z urzędu.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: u.p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W ocenie Sądu, taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem trzeba, że postanowieniem z dnia 4 czerwca 2013 r. (I SA/Wr 562/14) tut. Sąd skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego o następującej treści:

"1. czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 - 15 u.p.a.?

2. czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe?;

3. czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.?".

Wprawdzie na gruncie regulacji art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., jako przesłanki zawieszenia postępowania, ustawodawca wprost nie wymienił postępowania przed TSUE, to niewątpliwie przepis ten obejmuje swoim zakresem również wspomniane postępowanie sądowe.

W niniejszej sprawie, po dokonaniu analizy jej stanu faktycznego i prawnego, Sąd powziął tożsame wątpliwości co skład orzekający występujący z powołanym pytaniem. Mając jednak na uwadze ekonomikę postępowania Sąd, uznał za niecelowe kierowanie pytania prejudycjalnego o takiej samej treści.

W tych okolicznościach, uzasadnionym jest zawieszenie postępowania przed WSA we Wrocławiu do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez TSUE, gdyż odpowiedź TSUE, udzielona na pytania przedstawione w ww. postanowieniu, będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny zagadnienia spornego występującego w niniejszej sprawie.

Z tych też względów, WSA we Wrocławiu - na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 4 lipca 2016 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.