Uzasadnienie
Powołaną w sentencji decyzją Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z 17 grudnia 2015 r., nr W5P3/152038/1/029 określającą A. sp. z o.o. z/s w S. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 r. w kwocie 79.628 zł.
W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o umorzenie postępowania. Organ wskazał, że po ponownym przeanalizowaniu sprawy, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.), uwzględnił skargę w całości i decyzją z dnia 9 maja 2016 r., nr 0201-PD4.46.30.2016, uchylił w całości swoją dotychczasową decyzję z dnia 9 marca 2016 r. oraz decyzję organu podatkowego pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie.
Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie.
W piśmie z dnia 15 czerwca 2016 r. spółka cofnęła skargę z uwagi na uchylenie zaskarżonej decyzji oraz wniosła o zwrot uiszczonego wpisu sądowego – 580 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W pierwszej kolejności trzeba wskazać, że stosownie do treści art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl natomiast art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Stosownie zaś do treści art. 210 § 2 p.p.s.a., sąd jest zobligowany z urzędu orzec o kosztach należnych stronie, niezależnie, czy w sprawie stron zażądała zwrotu kosztów, gdy sprawa rozpatrywana jest na posiedzeniu niejawnym, a strona nie jest reprezentowana przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego.
W niniejszej sprawie Sąd w dniu 6 czerwca 2016 r. umorzył postępowanie w sprawie z uwagi na uwzględnienie w całości skargi przez organ odwoławczy. Strona w skardze nie złożyła wniosku o zwrot kosztów sądowych. Nie była także reprezentowana przez pełnomocnik zawodowego. Mimo to w postanowieniu z 6 czerwca 2016 r. Sąd nie zawarł orzeczenia o kosztach postępowaniach. Art. 224 p.p.s.a. stanowi jednak, że jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.
Sąd zauważa, że skarga w niniejszej sprawie była zasadna, dlatego organ odwoławczy powinien zwrócić stronie skarżącej poniesione przez nią koszty postępowania, a dokładniej uiszczony przez nią wpis sądowy. W konsekwencji, Sąd – na podstawie art. 224 w zw. z art. 201 § 1 p.p.s.a. – orzekł o zwrocie kosztów postępowania w kwocie 580 zł (pkt I sentencji).
W zakresie cofnięcia skargi Sąd wskazuje, że czynność ta była niedopuszczalna. Skarga strony została bowiem rozpatrzona. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2016 r. Sąd zakończył postępowanie w sprawie poprzez jego umorzenie. Niewątpliwe zaskarżona decyzja utraciła swój byt prawny. Strona nie mogła zatem skutecznie cofnąć skargi. Taki wniosek strony należało uznać za niedopuszczalny. W efekcie, czego Sąd – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. – orzekł o odrzuceniu wniosku strony (pkt II sentencji).
Końcowo, Sąd zauważa, że w analizowanej sprawie niedopuszczalność cofnięcia skargi nie ma żadnego wpływu na sytuację spółki. Podjęte rozstrzygnięcie ma bowiem charakter jedynie procesowy i stanowi załatwienie wniosku strony z pisma z dnia 15 czerwca 2016 r. Odrzucenie wniosku strony nie wywoła zatem żadnych negatywnych skutków dla spółki. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy uchylił bowiem zaskarżoną decyzję, co było zgodne z żądaniem strony wyrażonym w skardze.