Uzasadnienie
Strona skarżąca (dalej: spółka, skarżąca, strona), reprezentowana przez doradcę podatkowego – M. G., wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 czerwca 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpis z KRS komplementariusza skarżącej spółki, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony wraz z odpisem odpowiedzi na skargę w dniu 2 lipca 2024 r. (vide: k. 38 akt sądowych).
Następnie pismem z dnia 2 lipca 2024 r. pełnomocnik poinformował Sąd, że otrzymał wyłącznie jeden załącznik - odpis odpowiedzi na skargę, a do pisma otrzymanego z sądu nie załączono wezwania do usunięcia braków.
W odpowiedzi poinformowano pełnomocnika, że zgodnie treścią pisma z dnia 27 czerwca 2024 r. – "WEZWANIE do usunięcia braków formalnych skargi + odpis odp. na skargę" (doręczonego 2 lipca 2024 r.) został on wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpis KRS komplementariusza skarżącej spółki. Treść wezwania do usunięcia braków formalnych wynika z pisma z 27 czerwca 2024 r. do którego został załączony odpis odpowiedzi na skargę. Przedmiotowe pismo doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 5 lipca 2024 r. (vide: k. 44 akt sądowych).
Nadto pismem z dnia 12 sierpnia 2024 r. doradca podatkowy – A. F. zgłosił swój udział w sprawie o sygn. I SA/Wr 478/24 przedkładając w załączeniu stosowne pełnomocnictwo, zawiadomienie o odwołaniu pełnomocnictwa udzielonego doradcy podatkowemu M. G. oraz odpis KRS komplementariusza skarżącej.
Na marginesie należy wskazać, iż w dniu 20 maja 2024 r. strona skarżąca uiściła kwotę 200,00 zł tytułem wpisu sądowego od skargi, co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy (vide: potwierdzenie przelewu – k. 35 akt sądowych).
Następnie, zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2024 r. Przewodniczący Wydziału I wyznaczył wpis sądowy od przedmiotowej skargi w wysokości 100,00 zł. Wysokość wpisu sądowego od skargi wyznaczono na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W świetle art. 28 § 1 w związku z art. 29 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935) – w skrócie: "p.p.s.a.", osoby uprawnione do działania w imieniu jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową powinny wykazać to prawo stosownym dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Do dokumentów tych zalicza się m.in. odpis pełny lub odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego (dalej jako KRS), o którym mowa w ustawie z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 979 ze zm.) – dalej jako: uKRS, a od dnia 1 stycznia 2012 r. także pobrany samodzielnie wydruk komputerowy aktualnych lub pełnych informacji o podmiotach wpisanych do KRS, o którym mowa w art. 4 ust. 4a uKRS, względnie uchwały odpowiednich organów osoby prawnej podjęte w trybie określonym przepisami Kodeksu spółek handlowych.
Brak formalny skargi w postaci niezłożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego w wyznaczonym terminie, obliguje Sąd do odrzucenia skargi.
Jak wynika z urzędowego poświadczenia doręczenia (k. 47), wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 2 lipca 2024 r. Pismem z dnia 2 lipca 2024 r. pełnomocnik oświadczył, że nadesłana przez Sąd korespondencja zawiera tylko jeden załącznik – odpis odpowiedzi na skargę, nie zawiera zaś wezwania jako wyodrębnionego załącznika. W odpowiedzi Sąd poinformował pełnomocnika, że zgodnie treścią pisma z dnia 27 czerwca 2024 r. – "WEZWANIE do usunięcia braków formalnych skargi + odpis odp. na skargę" (doręczonego 2 lipca 2024 r.) został on wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpisz KRS komplementariusza skarżącej spółki. Treść wezwania do usunięcia braków formalnych wynika z pisma z 27 czerwca 2024 r. do którego został załączony odpis odpowiedzi na skargę.
Szczególnego podkreślenia wymaga, że pełnomocnik Spółki został odpowiednio pouczony o sposobie i trybie uzupełnienia braków formalnych skargi. W piśmie wyraźnie określono, które dokumenty wykazujące umocowanie do wniesienia skargi należy przedłożyć wraz z pełnomocnictwem, poprzez precyzyjne wskazanie, iż Sąd wzywa o nadesłanie odpisu KRS komplementariusza skarżącej spółki. To zaś prowadzi do konkluzji, że pełnomocnik nie zastosował się do treści wezwania, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Pomimo tego, że w sprawie w dniu 12 sierpnia 2024 r. nowoustanowiony pełnomocnik złożył odpis z KRS komplementariusza Skarżącej spółki, to nastąpiło to już po upływie terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi, który upłynął bezskutecznie z końcem 9 lipca 2024 r. (wtorek).
Z uwagi na powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt I sentencji.
O zwrocie uiszczonego wpisu w wysokości 100,00 zł Sąd zdecydował w pkt II sentencji na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a. – Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Na podstawie art. 225 p.p.s.a, należało zwrócić stronie kwotę 100,00 zł uiszczoną tytułem nadpłaconego wpisu sądowego od skargi, o czym Sąd postanowił jak w pkt III sentencji.