Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 21 stycznia 2016 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej, w terminie siedmiu dni, do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 1 lutego 2016 r. Pismem z dnia 10 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych, dopełniając czynności dla której termin został ustanowiony, wskazując w uzasadnieniu, że powodem niedopełnienia tych braków w terminie były względy zdrowotne. Postanowieniem z dnia 20czerwca 2016 r. Sąd odmówił przywrócenia ww. terminu. Na to postanowienie nie wniesiono środka zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 46 § 1 w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.),skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te określa art. 46 § 1 p.p.s.a., wymieniając wśród nich podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Brak podpisu pod skargą jest brakiem formalnym skargi, który uniemożliwia nadanie jej prawidłowego biegu. W myśl natomiast art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przy czym, jak stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wobec prawidłowego doręczenia pełnomocnikowi strony w dniu 1 lutego 2016 r. odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I do uzupełnienia braku formalnego skargi, termin do jego uzupełnienia upływał z dniem 8 lutego 2016 r. (poniedziałek). W tak zakreślonym terminie nie dopełniono w/w czynności. Powyższy brak uzupełniono dopiero w dniu 10 lutego 2016 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2016 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu. Na to postanowienie nie wniesiono środka zaskarżenia. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu, której termin nie został przywrócony jest bezskuteczna.
W tym stanie rzeczy, po myśli art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., skargę należało odrzucić, gdyż w wyznaczonym terminie nie został uzupełniony jej brak formalny, o czym orzeczono w pkt I sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono w pkt II sentencji.