Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako: organ, organ interpretacyjny, organ podatkowy) z dnia 25 listopada 2022 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.805.2022.1.JG w której uznano stanowisko P. reprezentowanej przez K. S.A. z siedzibą w L. (dalej także jako: "Skarżąca", "Wnioskodawca" lub "Spółka") w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za nieprawidłowe.
Z akt sprawy wynika, że we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółka Y prowadzi podstawową działalność w zakresie głębinowego wydobycia rud miedzi i produkcji z nich metali (m.in. w kopalniach i hutach), którą wykonuje na obszarze Polski, jak również innych kontynentów (poprzez spółki zależne). Projekty górnicze realizowane przez Y zlokalizowane są w Europie, Ameryce Północnej oraz Ameryce Południowej. Obecność Y na rynku międzynarodowym stwarza warunki dla rozwoju firmy i wzmacnia jego światową pozycję, jako przedsiębiorcy globalnego, co przede wszystkim przekłada się na generowane zyski z działalności Spółki. Aktywność Spółki na arenie międzynarodowej przekłada się również na pozytywny wizerunek naszego kraju. Z tego powodu Wnioskodawca zdecydował się powołać do życia doroczny konkurs pod nazwą [...] Polski mający na celu wyróżnienie i nagrodzenie Polaków, którzy sprawiają, że prestiż Polski będzie rósł w świecie.
Tytuł taki może uzyskać osoba, która swoim talentem, pasją i codzienną ciężką pracą kreuje i wzmacnia wizerunek Polski jako nowoczesnego, szybko rozwijającego się kraju o dużym potencjale, którego obywatele osiągają sukcesy w różnych dziedzinach życia społecznego, naukowego i kulturalnego. Zwycięzców plebiscytu wybiera kapituła konkursu złożona z przedstawicieli administracji, przedsiębiorców, ludzi nauki, kultury i sportu. Laureatów wyłania się spośród nadesłanych przez internautów kandydatur. Nagrodzone mogą zostać osoby lub instytucje, dzięki którym rośnie rozpoznawalność i wartość polskich dokonań na świecie lub które odniosły szczególny sukces budujący markę Polski. Nagrody w tym konkursie w postaci pamiątkowych statuetek wręczane są zwycięzcom podczas uroczystej Gali Konkursu [...] Polski. Na organizację Konkursu Wnioskodawca ponosi szereg wydatków, które obejmują koszty nabycia towarów i usług związanych z:
- 1) rozpowszechnieniem informacji o organizowanym Konkursie w mediach ogólnopolskich;
- 2) realizacją świadczeń reklamowych na rzecz Y w ramach obsługi medialnej plebiscytu,
- 3) koordynacją całości Konkursu,
- 4) organizacją Gali, w tym nabycie towarów i usług dot.:
- - autorskiej koncepcji kreatywnej wydarzenia,
- - harmonogramu produkcji, scenariusza i tekstu konferansjerskiego części oficjalnej wydarzenia,
- - projektu zaproszeń i grafik na potrzeby multimediów,
- - projektu scenografii (wizualizacja, rzut techniczny) itp.
- 5) lokowaniem znaku towarowego Y, w trakcie realizacji odcinka specjalnego "[...]", programu "[...]", w których przeprowadzona została akcja promocyjna wydarzenia [...] Polski, a także w filmie dokumentalnym o A. B.,
- 6) wykonaniem usługi content marketingu polegającej na przygotowaniu w strukturze portalu [...].pl zakładki o nazwie [...] Polski Y oraz jej utrzymaniu w strukturze portalu co najmniej przez okres 12 miesięcy, w której zostaną umieszczone materiały w postaci 4 artykułów.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:
Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na realizację wskazanego w opisie sprawy Konkursu, obciążające koszty bieżącej działalności, stanowią koszty uzyskania przychodów, które powinny być rozpoznane w rachunku podatkowym w dacie ich poniesienia?
W ocenie Wnioskodawcy, wydatki poniesione przez Y na realizację Konkursu stanowią koszty uzyskania przychodów (o charakterze pośrednim) jej zdaniem świadczenia nabywane na organizację Konkursu wpisują się w realizację ogólnej strategii Spółki zmierzającej m.in. do budowania pozytywnego wizerunku Spółki na arenie krajowej i międzynarodowej, a to przekłada się pośrednio na osiągane przez nią przychody. Zdaniem Wnioskodawcy, organizacja Konkursu, jest także środkiem służącym reklamie marki firmy i upowszechnianiu wizerunku znaku firmy, co z kolei wpływa na rozszerzenie potencjalnego kręgu odbiorców produktów kojarzonych z tą marką. W związku z tym, wydatki poniesione na realizację zdarzeń, które promują wizerunek firmy, jak to ma miejsce w przypadku realizacji Konkursu "[...] Polski", dają Spółce prawo do uznania ich za koszty podatkowe.
W zaskarżonej interpretacji organ uznał stanowisko Spółki, za nieprawidłowe.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania i zarzucił naruszenie:
- 1. art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy z dnia 15 lutego 1991 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2021r. poz. 1800 ze zm., dalej jako: u.p.d.o.p.) poprzez uznanie, że wydatki ponoszone na organizację Konkursu [...] Polski mają charakter reprezentacyjny i z tego względu nie stanowią kosztów uzyskania przychodów,
- 2. przepisów postępowania, tj. wydanie rozstrzygnięcia w sposób nieodpowiadający dyspozycji art. 14c § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm. dalej jako: Ordynacja podatkowa lub o.p.) polegający na braku wskazania prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym w odniesieniu do wszystkich okoliczności sprawy obejmującej katalog ponoszonych przez P. wydatków na organizację Konkursu.
Zdaniem Skarżącej ponoszone przez nią wydatki na organizację Konkursu [...] Polski stanowią koszty uzyskania przychodów o charakterze pośrednim i zarazem nie spełniają definicji kosztów reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p.
W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W ocenie Organu, charakter wydatków ponoszonych przez Skarżącą na organizację Konkursu pozwala uznać, iż są to koszty podatkowe w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. pośrednio związane z prowadzoną działalnością gospodarczą jednak z uwagi na to, że wskazane w opisie sprawy wydatki wpisują się w definicję słowa reprezentacja, na mocy art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p., nie stanowią kosztów podatkowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492, ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na mocy art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. W myśl art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Stosownie do treści art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt, interpretację, opinię zabezpieczającą lub odmowę wydania opinii zabezpieczającej albo stwierdza bezskuteczność czynność. Stosując odpowiednio art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd uchyla interpretację w całości albo w części jeżeli stwierdzi (a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, (b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub (c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nie stwierdzenia podstaw do uwzględnienia skargi na interpretację, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Działając w tak zakreślonych granicach Sąd przyjął, że spór w rozpoznawanej sprawie dotyczy w istocie wykładni art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p.
Z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione nakłady i wydatki związane bezpośrednio lub pośrednio z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest poprawienie wyniku finansowego oraz osiągnięcie przychodu, z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p. Organ przyznał w zaskarżonej interpretacji, że charakter wydatków ponoszonych przez Skarżącą na organizację Konkursu pozwala uznać, iż są to koszty podatkowe w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. pośrednio związane z prowadzoną działalnością gospodarczą jednak zakwalifikował je do katalogu wydatków niestanowiących kosztów podatkowych o których mowa w art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p. Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p. nie uważa się za koszty uzyskania przychodu kosztów reprezentacji, w szczególności wydatków poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.
Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji pojęcia reprezentacji dlatego prawidłowo organ odkodowując normę prawną z tego przepisu sięgnął do orzecznictwa sądowoadministracyjnego a w tym przede wszystkim do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanego w składzie siedmiu sędziów 17 czerwca 2013 r. sygn. II FSK 702/11. W wyroku tym NSA, uznał, że każda sprawa powinna być przedmiotem odrębnej oceny ze względu na rodzaj konkretnych wydatków kwalifikowanych jako koszty reprezentacji wymienione w art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p. Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy patrzeć przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności, to koszty te mają charakter reprezentacyjny. Skarżąca we wniosku podkreśla, że realizacja Konkursu to duże, medialne wydarzenia stanowiące ważny i mocny sygnał dla środowiska biznesowego i kontrahentów Skarżącej, a także okazja do wprowadzania innowacyjnych rozwiązań służących rozwojowi Skarżącej.
Mają one na celu prezentację wizerunku Skarżącej jako silnie rozwijającego się i rozpoznawalnego, na arenie polskiej i międzynarodowej przedsiębiorcy. Uroczystości z tym związane mają podniosły charakter poprzez wybór miejsca, w którym się odbywają oraz uczestnictwo w nich przedstawicieli władz samorządowych i rządowych. Towarzyszy im niejednokrotnie bogata oprawa scenograficzna i muzyczna, a także zapewnienie usług gastronomicznych z obsługą. Wydarzenia odbywają się w obecności mediów i mają za zadanie uwypuklić profesjonalizm i zasobność Skarżącej.
Mając na względzie te okoliczności prawidło organ uznał, że pomimo wyeksponowania w trakcie zorganizowanego konkursu, widocznego logo Skarżącej, efekt wystawności i utrwalania pozytywnego wizerunku przewyższa faktyczny cel reklamowy. Organ dokonał zatem prawidłowej wykładni art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p. uznając, iż wydatki związane z organizacją konkursu posiadają charakter reprezentacyjny, a zatem, podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów. Nietrafne okazały się też zarzuty dotyczące nie rozważenia przez Organ sprawy pod kątem wydatków na reklamę. Na stronie siódmej zaskarżonej interpretacji organ dokonał stosownej analizy i wskazał, że przez reklamę rozumie działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego.
Organ przeanalizował zakres pojęciowy "reprezentacji" i "reklamy" i zasadnie wywiódł, że reprezentacja dotyczy działań zmierzających do kształtowania i rozpowszechniania wizerunku podatnika, jako podmiotu gospodarczego, natomiast reklama dotyczy działań zmierzających przede wszystkim do kształtowania, rozpowszechniania wizerunku nie samego podatnika, lecz jego produktów (towarów i usług). Zarzuty w tym zakresie nie mogą zatem zostać uwzględnione. Nie znalazły potwierdzenia również zarzuty dotyczące procedury wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego. W myśl art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.
W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Z podanego przepisu wynika uprawnienie i jednocześnie obowiązek organu, do samodzielnej oceny zdarzeń i wykładni przepisów w sprawach rozstrzyganych w drodze interpretacji indywidualnej. Innymi słowy, organ wydając interpretację ma obowiązek dokonania samodzielnej oceny przedstawionego we wniosku zagadnienia i przedstawienia adekwatnego uzasadnienia prawnego. Wybór argumentacji, która jest wystarczająca dla dokonania oceny zagadnienia podatkowego przedstawionego we wniosku należy do organu. Organ prezentując własne stanowisko, odmienne od stanowiska wnioskodawcy, nie musi szczegółowo odnosić się do każdego elementu wypowiedzi strony. Wystarczające jest, że ich nie podziela, prezentując jednocześnie przeciwstawne oceny i wnioski. W wydanej interpretacji indywidualnej organ przedstawił istotę spornego zagadnienia, wskazał odpowiednie regulacje prawne, przedstawił sposób ich rozumienia oraz odniósł je do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Tym samym nie zasługuje na uwzględnienie zawarty w skardze zarzut naruszenia przez organ art. 14c § 2 O.p. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.