Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 7 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 496/17

Uzasadnienie

1. 1. Postępowanie przed organami podatkowymi i skarga do Sądu pierwszej instancji.
2. 1.1. Przedmiotem skargi Gminy Miejskiej C. (dalej: Gmina) jest decyzja Dyrektor Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2017r. nr [...] uchylająca decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] października 2016r. nr [...] i określająca kwotę zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnika w wysokości 17.771 zł oraz stwierdzająca nadpłatę w podatku od towarów i usług za styczeń 2011r. w wysokości 8.916 zł wraz z oprocentowaniem.
3. 1.2. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że w korekcie deklaracji VAT-7 za styczeń 2011r. złożonej przez Gminę w dniu 22 stycznia 2016r. wykazano m.in. korektę podatku naliczonego od nabycia środków trwałych w łącznej kwocie 142.342 zł dokonaną na podstawie art. 91 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.; dalej: ustawa o VAT). Kwota ta stanowi 10% podatku naliczonego wynikającego z 32 faktur VAT dokumentujących wydatki poniesione w latach 2006-2009 na inwestycję "Budowa międzyszkolnego basenu przy Szkole Podstawowej nr [...] w C.". Przedmiotową inwestycję zrealizowano w latach 2006-2010 w ramach wykonania zadań własnych Gminy, na którą wystawiane były też faktury VAT dokumentujące wydatki poniesione w związku z budową basenu. Po zakończeniu inwestycji basen kąpielowy nieodpłatnie przekazano jednostce organizacyjnej Gminy, tj. Szkole Podstawowej nr [...], która wykorzystuje go do czynności poza VAT i czynności opodatkowanych VAT. Organ odwoławczy zauważył, że charakter w jakim podmiot działał w chwili nabycia dobra determinuje istnienie prawa do odliczenia VAT. Ponadto zauważono, że Gmina po uchwale składu 7 sędziów NSA z dnia 24 czerwca 2013r. sygn. akt I FPS 1/13 (publ. w CBOSA), a najpóźniej po wyroku TSUE z dnia 29 września 2015r. w sprawie Gmina Wrocław, C-276/14, EU:C:2015:635 powinna była dokonać korekty rozliczenia. Zważywszy na treść art. 86 ust. 13 ustawy o VAT dokonanie korekty deklaracji podatkowej za styczeń 2011r. minęło najpóźniej z dniem 31 grudnia 2015r.
4. 1.3. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Gmina wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz uznanie m.in. uprawnienia Gminy wynikającego z przepisów prawa do dokonania korekty w trybie art. 91 ust. 7 ustawy o VAT w związku ze zmianą przeznaczenia środka trwałego ze związanego z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu VAT przed centralizacją VAT Gminy zgodnie z wyrokiem TSUE z dnia 29 września 2015 r. w sprawie Gmina W., C-276/14, EU:C:2015:635 na związany ze sprzedażą opodatkowaną, bowiem dokonanie centralizacji spowodowało, iż sprzedaż opodatkowana generowana przez niniejsze środki trwałe jest sprzedażą Gminy, a nie jej jednostek podległych, a uprawnienie do korekty wieloletniej potwierdził TSUE w wyroku z dnia 5 czerwca 2014 r. w sprawie Gmina Międzyzdroje, C-500/13, EU:C:2014:1750 oraz oprocentowania zwrotu VAT na podstawie art. 78 § 5 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r., poz. 613 ze zm.; dalej: O.p.) oraz oprocentowania nadpłaty na podstawie art. 74 O.p.
5. 1.4. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i podtrzymała argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
6. 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
7. 2.1. Postępowanie sądowe podlega zawieszeniu z urzędu.
8. 2.2. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
9. 2.3. Mając na uwadze powołaną regulację, wskazać trzeba, że postanowieniem z dnia 19 maja 2016r. sygn. akt I FSK 224/15 (publ. w CBOSA) NSA wystąpił z następującym pytaniem prejudycjalnym do TSUE (skarga zarejestrowana pod sygn. akt C-500/16): czy wyrażone w art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej zasady skuteczności i lojalnej współpracy oraz równoważności lub jakakolwiek inna właściwa zasada przewidziana w prawie Unii, przy uwzględnieniu wykładni dokonanej przez Trybunał w wyroku z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie C-224/11 BGŻ Leasing sp. z o.o. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie, sprzeciwiają się w dziedzinie VAT przepisom krajowym lub praktyce krajowej, które uniemożliwiają zwrot nadpłaty powstałej w następstwie pobrania należnego VAT niezgodnie z prawem Unii w sytuacji, w której na skutek postępowania władz krajowych, jednostka mogła skorzystać ze swoich uprawnień dopiero po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego?

Ponadto postanowieniem z dnia 22 grudnia 2016r. sygn. akt I FSK 972/15 (publ. w CBOSA) NSA wystąpił z następującymi pytaniami prejudycjalnymi do TSUE (skarga zarejestrowana pod sygn. akt C-140/17): czy w świetle art. 167, 168 oraz 184 i nast. dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy:

1. - w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności niepodlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium);
2. - sposób wykorzystania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych;

Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiar wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany?

Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności?

1. 2.4. W ocenie Sądu, zagadnienia prawne objęte powyższymi pytaniami prejudycjalnymi mają istotne znaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy.

1. 2.5. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a postanowił zawiesić postępowanie z urzędu, o czym orzekł jak w sentencji.