Uzasadnienie
W sprawie, postanowieniem z dnia 20 stycznia 2020 r., sygn. akt I SA/Wr 499/10, I SPP/Wr 136/19 tut. Sąd utrzymał w mocy zarządzenie referendarza o pozostawieniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Pismem z dnia 4 marca 2020 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 maja 2019 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł.
W reakcji na wezwanie skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Także ten wniosek został pozostawiony bez rozpoznania (zarządzenie referendarza z dnia 20 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Wr 499/19, I SPP/Wr 45/20).
Pismem z dnia 14 września 2020 r. ponownie wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 maja 2019 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł.
Skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek został zarejestrowany pod sygnaturą I SA/Wr 499/19, I SPP/Wr 123/20.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że pomimo doręczenia odpisu prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu, strona w zakreślonym terminie należnej opłaty nie uiściła.
Sąd wskazuje, że kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie zniweczył rygoru odrzucenia skargi zawartego w wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia do uiszczenia wpisu. Przyjęcie, że kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w terminie 7 dni od doręczenia kolejnego wezwania do uiszczenia wpisu powodowałoby, że sprawa sądowoadministracyjna mogłaby być dowolnie przedłużana przez stronę.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, orzekając o tym w pkt I sentencji postanowienia.
Zgodnie z art. 249a p.p.s.a. jeżeli (...) rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro Sąd odrzucił w sprawie skargę z powodu jej nieopłacenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., zaś ewentualne zażalenie na to rozstrzygnięcie nie podlega opłacie (art. 220 § 4 p.p.s.a.), procedowanie w przedmiocie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy uznać za zbędne.
Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 249a p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 4 p.p.s.a. umorzył postępowanie w przedmiocie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, orzekając o tym w pkt II sentencji postanowienia.