Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2017 r. w sprawie przedłużenia zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2016 r.
A sp. z o.o. z siedzibą w R., reprezentowana przez pełnomocnika (adwokata) wniosła skargę na wyżej opisane postanowienie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. wskazał, że w całości uznał skargę za zasadną, w związku z czym wydał w ramach autokontroli postanowienie z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] uchylające postanowienia organów obu instancji i umarzające postępowanie w sprawie.
Z akt sprawy wynika, że ww. postanowienie wydane w trybie autokontroli nie zostało przez stronę zaskarżone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej w skrócie: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.
Bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a.
Zgodnie ze zdaniem pierwszym powołanego wyżej przepisu organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od jej otrzymania.
Z akt sprawy wynika, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], wydanym w trybie autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., uchylił zaskarżono postanowienie i postanowienie organu pierwszej instancji oraz umorzył postępowanie w tym zakresie stwierdzając, że rozstrzygnięcia te naruszają prawo. Rozstrzygnięcie to uwzględnia skargę.
W tej sytuacji, skoro zaskarżone postanowienie wyeliminowano z obrotu prawnego, to postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe wobec braku przedmiotu zaskarżenia. Powyższe skutkować musiało zatem koniecznością umorzenia tego postępowania.
Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. W punkcie drugim orzeczono o zwrocie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej stosownie do art. 201 § 1 w związku z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. W skład zasądzonych kosztów wchodzi: uiszczony przez stronę wpis od skargi 100 zł, wynagrodzenie dla pełnomocnika strony skarżącej 480 zł według stawki określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.), opłata od pełnomocnictwa 17 zł.