Uzasadnienie
Po wyroku oddalającym skargę, postanowieniem z dnia 17 lutego 2017 r. przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika A. L. została wyznaczona adw. A. B.. Pełnomocnik, po zapoznaniu się z aktami sprawy, sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wniosła jednocześnie o przyznanie kosztów pomocy prawnej w wysokości 2.700 powiększonej o VAT oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), opłaty te wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji:
- a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8,
- b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł,
- c) w innej sprawie - 240 zł.
Z kolei na podstawie § 21 ust. ust. 1 pkt 2 lit. b/, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej dla adwokata, który nie zastępował strony w postępowaniu w pierwszej instancji, wynagrodzenie wynosi 75% opłaty określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja dotycząca ulgi podatkowej. Sporna zatem była zasadność odmowy umorzenia zaległości podatkowej, a nie wysokość należności pieniężnej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. Wobec tego stawkę podstawową określa § 8 pkt 2 w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a/ i wynosi ona 240 zł.
Tym samym działającej w niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu przyznać należało wynagrodzenie w wysokości 180 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę 41,40 zł, stanowiącą wartość podatku od towarów i usług według stawki 23% - na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia.
Wobec powyższego, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.