Uzasadnienie
W dniu 2 marca 2017 r. skarżącemu doręczono oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W.. Orzeczenie zawierało pouczenie, że stronie służy prawo wniesienia skargi do tut. Sądu, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia, za pośrednictwem organu.
Pismem z dnia 2 kwietnia 2017 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 7 kwietnia 2017 r., skarżący wniósł za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. skargę na decyzję organu drugiej instancji.
W odpowiedzi na skargę organ podatkowy zauważył, że skarga została wniesiona po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl § 2 wskazanego powyżej przepisu, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i § 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Przy czym, zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja organu drugiej instancji została doręczona stronie skarżącej w dniu 2 marca 2017 r. To zaś oznacza, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął 3 kwietnia 2017 r. (poniedziałek). Tymczasem, skarga została wniesiona w dniu 7 kwietnia 2017 r. (data stempla pocztowego), a zatem z przekroczeniem ustawowego terminu do jej wniesienia.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.