Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 kwietnia 2019 r. "A" sp. z o.o. z siedzibą we W., reprezentowana przez doradcę podatkowego, wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2018 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 30 maja 2019 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 456,00 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka sądowa zawierająca odpis ww. zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 10 czerwca 2019 r.
Z akt sprawy wynika, że skarga nie została opłacona (informacja z Wydziału Finansowo-Księgowego Sądu).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Pismem takim jest między innymi skarga.
Stosownie natomiast do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego pismo – w tym przypadku skargę - do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 10 czerwca 2019 r. Kwota wpisu, co potwierdza informacja otrzymana z Wydziału Finansowo-Księgowego tut. Sądu, nie została jednak uiszczona.
W tym stanie rzeczy, Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzekł jak w sentencji.