Uzasadnienie
W dniu 14 maja 2019 r. (data nadania w placówce pocztowej) strona skarżąca wniosła skargę na oznaczone w sentencji postanowienie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem została wniesiona z uchybieniem terminu.
W myśl art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi do sądu decyduje data złożenia skargi bezpośrednio w siedzibie organu administracji albo data nadania tej skargi w placówce operatora pocztowego na adres organu administracji, który wydał zaskarżony akt.
Jednocześnie podkreślenia wymaga, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym (nie jest możliwe jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd), procesowym (w razie jego uchybienia, istnieje możliwość jego przywrócenia) oraz prekluzyjnym (upływ terminu sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. Z kolei, jak stanowi § 2 art. 81 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z akt sprawy wynika, że sporne postanowienie zostało skutecznie doręczone stronie w dniu 11 kwietnia 2019 r.
Termin do wniesienia skargi, zgodnie z art. 53 p.p.s.a., uwzględniając art. 83 § 2 p.p.s.a. upływał z dniem 13 maja 2019 r. (poniedziałek). Skarga została wniesiona przez stronę w dniu 14 maja 2019 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), a więc 1 dzień po upływie terminu do jej wniesienia i jako spóźniona podlegała odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.