Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, T. B. wniósł o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej we W. OZ w L. z dnia [...] r. o nr [...], stwierdzającego niedopuszczalność odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] r. w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od osób fizycznych za 2005 rok spadkodawcy J. B. Skarżący zawnioskował również o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania, albowiem postanowieniem z dnia [...] r. o nr [...], wydanym w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżone postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie: "ppsa", organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono do sądu administracyjnego, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przepis ten umożliwia organowi podatkowemu ponowną weryfikację swojego działania w trybie autokontroli, przy czym skorygowanie zaskarżonego działania musi uwzględniać żądanie strony skarżącej. Z kolei na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Do "innych przyczyn" skutkujących umorzeniem postępowania, należy zaliczyć sytuację, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ podatkowy z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 ppsa.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że Dyrektor Izby Skarbowej skorzystał z przysługujących mu uprawnień autokontrolnych i postanowieniem z dnia [...] r. uchylił ww. postanowienie z dnia [...] r., uwzględniając skargę strony w całości. Tym samym, postępowanie sądowoadminstracyjne stało się bezprzedmiotowe.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz § 2 ppsa, należało orzec jak w sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnia art. 201 § 1 ppsa.