Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie, pismem z dnia 13.05.2008 r. - doręczonym w dniu 14.05.2008 r. w trybie zastępczym dorosłemu domownikowi - Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej Pana J. N. do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez: podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. Sąd pouczył pełnomocnika strony, iż nieusunięcie braków skargi w zakreślonym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik strony nie dokonał czynności, o które został wezwany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne oparte jest na zasadzie skargowości. Postępowanie to może być wszczęte jedynie na żądanie pochodzące od legitymowanego podmiotu. Skarga musi także odpowiadać innym wymaganiom formalnym. W sytuacji, gdy skarga dotknięta jest brakami podlegającymi konwalidacji, stosownie do art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej upsa, strona jest wzywana do ich uzupełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Rygor pozostawienia bez rozpoznania nie będzie więc dotyczył skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. W tym przypadku, nieusunięcie braków formalnych w wyznaczonym terminie, powoduje odrzucenie skargi przez sąd w myśl art. 58 § 1 pkt 3 upsa.
Zatem, by skarga mogła skutecznie uruchomić postępowanie przed sądem administracyjnym, musi spełniać ustawowe wymogi formalne. W przedmiotowej sprawie, skarga takich wymogów nie spełnia. Dlatego też pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych przez: podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej.
Odnosząc się do wymogu podania wartości przedmiotu zaskarżenia, kwestę tę reguluje przepis art. 215 § 1 upsa, który wskazuje, iż w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja obejmuje należność pieniężną, dlatego też kwotowe określenie tej należności jest wyznacznikiem wysokości wpisu stosunkowego określonego w § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Jeśli chodzi zaś o kwestię pełnomocnictwa, stosownie do art. 35 § 1 upsa pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Stosownie natomiast do art. 37 § 1 upsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. (...). Ponadto regulacja dotycząca pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym wskazuje za przepisem art. 46 § 3 upsa, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Odnośnie wykazania legitymacji procesowej strony skarżącej, będącą spółka cywilną, w myśl art. 29 upsa, miała ona obowiązek wykazać swoją legitymację przez przedłożenie umowy spółki.
W rozpoznawanej sprawie, skuteczność wniesienia skargi uzależniona była od usunięcia wskazanych braków formalnych, których pomimo prawidłowo doręczonego w dniu 14.05.2008 r. wezwania w tym zakresie, pełnomocnik strony skarżącej nie usunął.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 upsa, orzekł jak w sentencji.