Uzasadnienie
Skarżąca spółka wraz ze skargą wniosła o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podała, że od 2014 r. zawiesiła działalność gospodarczą i od tego czasu nie prowadzi żadnej aktywności. Nie posiada żadnych środków finansowych ani wierzytelności. Na jedynym rachunku bankowym Urząd Skarbowy dokonał zabezpieczenia na poczet zobowiązań podatkowych.
W oświadczeniu o majątku i dochodach strona podała, że wartość jej kapitału zakładowego wynosi 101.000 zł, brak jest środków trwałych oraz danych co do wartości zysku lub straty według bilansu za ostatni rok. Saldo rachunku na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosiło (-)669.965,90 zł Strona dodała, że w kasie spółki również brak jest środków.
W odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów źródłowych strona wyjaśniła, że spółka nie posiada jakiegokolwiek majątku, w tym nieruchomości ani rzeczy ruchomych, które by można zbyć. W związku z zawieszoną działalnością gospodarczą i utratą części dokumentacji księgowej, nie ma możliwości przedłożenia sprawozdań finansowych. Księgi rachunkowe są zamknięte od 2014 r.
Oświadczenie dotyczące zawieszenia działalności gospodarczej oraz zobowiązań wobec ZUS wynikają z zapisów w KRS.
Do pisma załączono kopię postanowienia o zwolnieniu od kosztów sądowych w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 1219/17 oraz kopię umowy spółki. Z umowy tej wynika, że wspólnicy spółki są zobowiązani do dopłat w granicach pięciokrotnej wartości nominalnej udziałów posiadanych przez każdego z nich.
Jako znane z urzędu wskazać należy, iż skarżąca spółka została zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych również w sprawie o sygn. I SA/Wr 285/18.
W niniejszej sprawie wpis od skargi wyznaczony został na kwotę 500 zł.
Mając na uwadze powyższe, referendarz sądowy uznał, iż przedmiotowy wniosek nie może zostać uwzględniony.
Podstawą jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z brzmieniem tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się nadto, że poza stanem posiadania, dla oceny możliwości płatniczych wnioskodawcy istotna też jest jego zdolność do zgromadzenia środków na pokrycie kosztów swego udziału w sprawie (przykładowo: postanowienia NSA z dnia 6 lutego 2014 r., sygn. akt II OZ 107/14, publ. LEX nr 1452885, z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt II FZ 1535/13, publ. LEX 1450453 i z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt II FZ 821/14, publ. LEX nr 1479183).
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku wskazać należy, iż jakkolwiek w poprzednich dwóch sprawach w ocenie referendarza strona wykazała przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, w niniejszej sprawie pojawiła się dodatkowa okoliczność, która daje podstawę do przyjęcia, iż spółka, pomimo braku jakiegokolwiek majątku i środków finansowych, nie wyczerpała wszystkich możliwości pozyskania pieniędzy na opłacenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie, a zwłaszcza wpisu od skargi.
Jak wynika z postanowień umowy spółki w § 17, wspólnicy spółki zobowiązani są do dopłat w granicach pięciokrotnej wartości nominalnej udziałów posiadanych przez każdego z nich. Dopłaty mogą być nałożone na wspólników jednorazowo lub wielokrotnie, z tym że łączna wysokość dopłat nie może przekroczyć ustalonych granic. Zgodnie z danymi aktualnego odpisu KRS na dzień 25 czerwca 2018 r., obaj wspólnicy spółki posiadają udziały o wartości po 50.000 zł każdy.
Wspólnicy spółki mają też możliwość wesprzeć spółkę niewielką pożyczką. Zwłaszcza, że wpis od skargi w niniejszej sprawie został wyznaczony na kwotę 500 zł i zwykle w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest najwyższym kosztem sądowym.
Za tak zajętym stanowiskiem przemawia też fakt, iż spółka została już znacznie odciążona od ponoszenia kosztów sądowych w dwóch innych sprawach, w których wpisy od skarg wynosiły 1.556 zł i 1.292 zł.
W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji postanowienia na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a.