Uzasadnienie
W dniu 26 lutego 2024 r. doręczono skarżącemu w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższy brak nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a, skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz jej przedstawiciela ustawowego. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r., o sygn. akt II GPS 3/22 niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Odpis zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braku formalnego skargi został skutecznie doręczony stronie w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a.w dniu 26 lutego 2024 r. Powołany przepis normuje instytucję doręczenia zastępczego pism w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W sytuacji, gdy doręczenie pisma okaże się niemożliwe, takie pismo – po uprzednim zawiadomieniu adresata o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia – składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, po upływie wskazanego okresu przyjmuje się fikcję doręczenia pisma. Uregulowana w tym przepisie instytucja fikcji doręczenia sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednakże możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 410-411 wraz z powołanym tam orzecznictwem). Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia została awizowana 12 lutego 2024 r. i pozostawiona w placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej.
Ponownego awizowania dokonano 20 lutego 2024 r. Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. należało więc przyjąć, że przesyłka ta została skutecznie doręczona stronie skarżącej 26 lutego 2024 r., to jest z upływem ostatniego dnia 14 dniowego terminu przechowywania przesyłki w placówce pocztowej. Wyznaczony siedmiodniowy termin na uzupełnienie wskazanego braku skargi upłynął bezskutecznie z dniem 4 marca 2024 r. Brak nie został uzupełniony.
W tym stanie rzeczy, skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji.