Uzasadnienie
Strona skarżąca wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na oznaczoną wyżej decyzję Izby Skarbowej we W. utrzymującą w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej we W. z dnia 26 września 2000 r. Nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku od towarów i usług za październik 1997 r. Po doręczeniu odpisu skargi Dyrektor Izby Skarbowej we W. na podstawie art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uchylił w całości zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie w sprawie, wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pełnomocnik strony skarżącej przychylił się do wniosku o umorzenie postępowania i podtrzymał wniosek o zwrot kosztów zastępstwa procesowego przy zastosowaniu sześciokrotnej stawki minimalnej w oparciu o obowiązujące w 2001 roku przepisy rozporządzenia z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, co uzasadnił stopniem skomplikowania sprawy w 2000 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z kolei zgodnie z treścią art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Materiał aktowy badanej sprawy wskazuje na to,iż z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Aktualny stan sprawy powstały na skutek uchylenia zaskarżonej decyzji oznacza, iż postępowanie sądowe stało się w niniejszej sprawie bezprzedmiotowe. Według przepisu art. 161 §1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy procesowej Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W konsekwencji na podstawie przytoczonego przepisu postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlega umorzeniu. Z tych względów orzeczono jak w punkcie I postanowienia. Orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania znajduje oparcie w przepisie art. 201 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wedle którego skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art.54 §3 ustawy. Wskazać trzeba, iż zawarty w powyższej regulacji "zwrot kosztów postępowania" przysługujący skarżącemu od organu powinien być odczytywany łącznie z brzmieniem przepisu art. 200 omawianej ustawy, o czym świadczy użycie przez ustawodawcę w przepisie art. 201 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyrazu "także". Zgodnie z art.200 powołanej wyżej ustawy w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez "zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw" należy rozumieć zwrot kosztów nieodzownych, umożliwiających dochodzenie swoich praw. Niewątpliwie do takich kosztów należą koszty zastępstwa prawnego radcy prawego, ustanowionego pod rządem obowiązywania rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. Nr 154, poz. 1013 ze zm.). Przepis § 3 ust.l wskazanego rozporządzenia przewidywał, iż opłaty stanowiące podstawę zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego nie mogą być wyższe niż czterokrotne stawki minimalne określone w rozdziałach 2-4, niezależnie od wysokości tych opłat ustalonych w umowie między adwokatem lub radcą prawnym. Przy czym Sąd może przyznać opłaty wyższe od wskazanych w ust. 1, jeżeli uzasadnia to rodzaj i stopień zawiłości sprawy; nie mogą one być wyższe niż sześciokrotne stawki minimalne, o czym stanowi dalej ustęp 2 cytowanego wyżej przepisu.
W ocenie Sądu koszty zastępstwa prawnego odpowiadające wysokości czterokrotnym stawkom minimalnym mogą stanowić dla strony koszty niezbędne czyli nieodzowne do celowego dochodzenia jej praw. Kierując się powyższym Sąd przy określaniu wysokości tychże kosztów uwzględnił stawki minimalne przewidziane w przepisie §7 w związku z §3 ust. l rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności adwokacie oraz za czynności radców prawnych. Dla tych motywów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.