Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 lutego 2011 r. Spółka Akcyjna A, reprezentowana przez pełnomocnika - doradcę podatkowego Ł. J., zaskarżyła interpretację indywidualną Ministra Finansów (Dyrektora Izby Skarbowej w P.) z dnia [...] listopada 2010 r. o nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Skargę wniesiono bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 18 lutego 2011 r. (dowód: koperta – k. 20), której wpływ Biuro Podawcze Sądu odnotowało w dniu 24 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przesłał przedmiotową skargę według właściwości Ministrowi Finansów w dniu 24 lutego 2001 r. (dowód: koperta - k. 22).
Z akt sprawy wynika, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w interpretacji indywidualnej, została doręczona w dniu 21 stycznia 2011 r. E. B., tj. pełnomocnikowi ustanowionemu w postępowaniu przed organem interpretującym. W tejże odpowiedzi strona została prawidłowo pouczona o prawie i trybie zaskarżenia wydanej w sprawie interpretacji indywidualnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie objęte są kontrolą sądów administracyjnych z mocy art. 3 § 2 pkt 4a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., - dalej: "ppsa"). Zaskarżenie interpretacji do sądu administracyjnego wymaga uprzedniego wyczerpania trybu przewidzianego w art. 52 § 3 tejże ustawy, tj. wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W takim przypadku skargę na ten akt wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 ppsa). Zgodnie zaś z art. 54 § 1 ppsa skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Stosownie natomiast do art. 83 § 1 ppsa, terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Z akt sprawy wynika, iż odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 21 stycznia 2011 r.. Tak więc, wskazany w art. 53 § 2 ppsa termin do wniesienia skargi, z uwzględnieniem reguł o jakich mowa w art. 83 § 1 i 2 ppsa, upłynął 21 lutego 2011 r. i najpóźniej w tym dniu strona winna wnieść skargę na adres organu, który wydał zaskarżoną interpretację (art. 54 § 1 ppsa). Tymczasem akta niniejszej sprawy wskazują, iż wniesienie skargi nastąpiło wbrew wymogowi określonemu w art. 54 § 1 ppsa. Skarga bowiem została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, której wpływ odnotowano w dniu 24 lutego 2011 r.
W tym miejscu podkreślenia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s.248). Takie też stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z 22 lipca 2010 r. sygn. akt I FSK 822/10; z 11 marca 2010 r. sygn. akt II FSK 2198/09; z 28 maja 2008 r. sygn. akt I FSK 631/08).
Czyniąc zadość tej zasadzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przesłał skargę organowi w dniu 24 lutego 2011 r. Datą złożenia skargi w niniejszej sprawie jest zatem dzień 24 lutego 2011 r., co oznacza, że uchybiono terminowi do jej wniesienia, który upływał w dniu 21 lutego 2011 r. W konsekwencji powyższego, skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Stosownie zaś do art. 58 § 3 ppsa sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.