Uzasadnienie
W sprawie, prawomocnym postanowieniem z dnia [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przyznania skarżącej spółce prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W dniu 12 stycznia 2009 r. skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie. W uzasadnieniu wskazano, że spółka nie ma możliwości dysponowania środkami pieniężnymi wpływającymi na konto, gdyż na majątku spółki prowadzona jest egzekucja komornicza w wyniku której zostało zajęte konto bankowe.
Zarządzeniem z dnia 9 lutego 2009 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania z uwagi na niezłożenie go na urzędowym formularzu.
W sprzeciwie od ww. zarządzenia, skarżąca podtrzymała swoje dotychczasowe żądanie podnosząc zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, gdyż skarżąca spółka przedłożyła w terminie wniosek na urzędowym formularzu. Do sprzeciwu spółka załączyła wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Podała, że wartość jej środków trwałych wynosi 95.392 zł, wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych to 50.000 zł, natomiast wysokość zysków za 2007 r. według bilansu wynosi 112.477 zł. Ponadto wskazała, że na rachunku bankowym posiada kwotę 9.069,86 zł i wykazała stratę w październiku i listopadzie 2008 r. w kwocie odpowiednio 4.332,42 zł i 26.299, 51 zł. Oznajmiła, że nie posiada oszczędności gotówkowych, akcji, obligacji, itp. Wskazała również, że na majątku spółki przeprowadzono egzekucję administracyjną i wyegzekwowano kwotę 30.000 zł, co wpłynęło w znacznym stopniu na płynność finansową spółki.
Mając na uwadze, że oświadczenie zawarte we wniosku okazało się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych strony, pismem z dnia 4 marca 2009 r. wezwano skarżącą spółkę do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej. Skarżąca spółka na wezwanie nie odpowiedziała.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie zaś do treści art. 246 § 2 p.p.s.a. osobie prawnej prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1) bądź w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (pkt 2). Regulacja prawna zawarta w art. 246 § 2 pkt 1 i 2 powoływanej ustawy stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., stosownie do której strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przytoczone zatem we wniosku okoliczności, jak i przedstawione przez stronę dokumenty powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie.
Wskazać przy tym należy, że przesłanka "braku dostatecznych środków na poniesienie kosztów sądowych" nie jest tożsama z ujemnym wynikiem rachunkowym z działalności operacyjnej. Opłacalność prowadzonej działalności gospodarczej nie jest warunkiem wystarczającym dla przyznania prawa pomocy. Przez brak dostatecznych środków w rozumieniu powołanego przepisu należy rozumieć brak realnych możliwości pozyskania środków na sfinansowanie kosztów sądowych, który ogranicza stronie, ponad funkcje przypisane kosztom sądowym, realizację prawa do sądu. Ciężar procesowy wykazania tak rozumianej przesłanki spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy (por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 04.02.2009 r. sygn. akt I SA/Po 1606/07, publ. w CBO - www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Sądu, skarżąca spółka nie wykazała, by jej sytuacja finansowa uległa pogorszeniu. Na wezwanie Sądu w trybie art. 255 u.p.s.a. o przedłożenie dodatkowych dokumentów i oświadczeń obrazujących jej sytuację finansową, spółka nie odpowiedziała. Wbrew twierdzeniu spółki zajęcie jej rachunku bankowego przez komornika sądowego, nie spowodowało by utraciła ona zdolności finansowe. Pomimo bowiem dokonywania potrąceń na rzecz komornika, Spółka posiada dodatnie saldo, co potwierdzają przedłożone przez spółkę wyciągi z rachunku bankowego, w tym ostatni z dnia 28 stycznia 2009 r. z saldem w kwocie 9.069,86 zł. Z kolei podnoszony przez spółkę fakt osiągnięcia przez nią w prowadzonej działalności straty w wysokości 26.299,51 zł (wg danych na koniec listopada 2008 r.), jest wynikiem ponoszenia nadmiernych kosztów w stosunku do uzyskanych przychodów. Nie jest natomiast, jak wspomniano wyżej, wynikiem utraty przez spółkę możliwości ponoszenia kosztów sądowych.
Należy również zauważyć, że koszty sądowe winny być ponoszone na równi z innymi niezbędnymi wydatkami. Nie jestem zatem dopuszczalne stwierdzenie, by spółka, która nadal prowadzi działalność gospodarczą, uzyskuje dodatnie saldo na rachunku bankowym, posiada środki trwałe o wartości wg oświadczenia 95.392 zł, nie mogła pozyskać kwoty 100 zł, stanowiącą na obecnym etapie postępowania, koszt wpisu sądowego.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w oparciu o powołane wyżej przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.