Uzasadnienie
Strona skarżąca wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na oznaczone wyżej decyzje Izby Skarbowej we W. utrzymujące w mocy decyzje Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] (nr [...] do nr [...]) w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja 1998 r. do grudnia 1998 r. oraz od lutego 1999 r. do kwietnia 2000 r. Po doręczeniu odpisu skargi Dyrektor Izby Skarbowej we W., decyzją z dnia [...] (nr [...]), działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), uchylił zaskarżone decyzje oraz decyzje organu podatkowego I instancji i umorzył postępowanie w sprawie, zaś w piśmie z dnia [...] wniósł o umorzenie postępowania. Pełnomocnik strony skarżącej przychylił się do wniosku o umorzenie postępowania i podtrzymał wniosek o zwrot kosztów zastępstwa procesowego przy zastosowaniu sześciokrotnej stawki minimalnej w oparciu o obowiązujące przepisy, co uzasadnił dużym nakładem pracy przy sporządzaniu skarg we wszystkich sprawach.
Pełnomocnik Izby Skarbowej odnosząc się do kwestii kosztów wniósł o ich miarkowanie z uwzględnieniem faktu uchylenia decyzji przez organ w trybie samokontroli oraz wskazał, że skargi we wszystkich sprawach są jednorodne i że nakład pracy nie powinien przekraczać 1-krotnej wysokości stawki minimalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Według art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z kolei zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - dalej w skrócie p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości 2 uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy uchylił zaskarżone decyzje oraz decyzje wydane przez organ I instancji i orzekł zgodnie z żądaniem strony tj. umorzył postępowanie podatkowe w wyniku czego przedmiot skargi przestał istnieć czyniąc postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym. Powyższe - stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.s.a. - stanowi przesłankę do umorzenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.
Orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania znajduje oparcie w przepisie art. 201 § I ustawy p.s.a., wedle którego skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy. Wskazać trzeba, iż zawarty w powyższej regulacji "zwrot kosztów postępowania" przysługujący skarżącemu od organu powinien być odczytywany łącznie z brzmieniem przepisu art. 200 omawianej ustawy, o czym świadczy użycie przez ustawodawcę w przepisie art. 201 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyrazu "także". Zgodnie z art.200 powołanej wyżej ustawy w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W rozpoznawanej sprawie do "kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw" należało zaliczyć: uiszczony przez stronę skarżącą wpis sądowy od skarg w łącznej kwocie [...], opłaty skarbowe uiszczone od złożonych pełnomocnictw w łącznej kwocie [...] oraz koszty zastępstwa prawnego w kwocie [...].
Ustalając wysokość kosztów zastępstwa prawnego w wysokości czterokrotnej stawki minimalnej określonej w § 6 pkt. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. Nr 154, poz. 1013) w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie zmiany powołanego wyżej rozporządzenia (Dz. U. nr 212, poz. 2073) Sąd miał na uwadze to, iż pełnomocnik nie przedłożył spisu poniesionych kosztów i nie wykazał, iż żądane w każdej ze spraw wynagrodzenie zostało faktycznie zapłacone. Uiszczenie wynagrodzenia w kwocie żądanej w każdej ze skarg było o tyle wątpliwe, iż we 3
Sygn. akt I SA/Wr 558/01 wnioskach o zwolnienie od kosztów sądowych strona powoływała się na złą sytuację finansową, która uniemożliwiała jej poniesienie tych kosztów. W ocenie Sądu charakter sprawy i nakład pracy pełnomocnika przy sporządzeniu skargi uzasadniał zasądzenie jednego wynagrodzenia w wysokości czterokrotnej stawki minimalnej określonej w cytowanym wyżej przepisie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. W istocie bowiem pełnomocnik sporządził jedną skargę, której treść następnie powielił. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.