Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 15 lutego 2018 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzenie doręczono w dniu 21 lutego 2018 r. Pismem z dnia 19 lutego skarżąca poinformowała Sąd, że Prezes zarządu będący jedynym wspólnikiem spółki złożył rezygnację z pełnionej funkcji. Zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2018 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków w organie reprezentującym spółkę przez powołanie zarządu. Pismem z dnia 13 czerwca 2018 r. strona skarżąca w terminie uzupełniła powyższe braki. Wniosła ponadto o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi załączając potwierdzenie uiszczenia opłaty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.)., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Niedopuszczalność wniosku oznacza, iż brak jest koniecznych warunków umożliwiających jego rozpoznanie. Ponadto o niedopuszczalności wniosku można mówić wtedy, gdy strona nie uchybiła terminowi, o którego przywrócenie wnosi (por.T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 338).
Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Należy wskazać, iż korespondencja zawierająca wezwanie do do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie została prawidłowo doręczona stronie skarżącej, co skutkuje tym, że zakreślony termin nie mógł rozpocząć biegu.
Sąd wyjaśnia również, iż pomiędzy wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowych a zachowaniem terminu do ich dokonania istnieje ścisły związek. W razie stwierdzenia, że termin nie rozpoczął biegu niedopuszczalne jest orzekanie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu.
Ubocznie dodać należy, że w zaistniałej sytuacji, sprawie nadany będzie bieg celem dalszego procedowania.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.