Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo z zarządzeniem oraz pouczeniem zostało skarżącej doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: "ppsa") - przesyłka z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi awizowana dwukrotnie w dniach 31.05.2012r. i 11.06.2012r., została pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia – k. 15 akt sądowoadministracyjnych.
Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jednym z wymogów formalnych pisma jest, stosownie do art. 46 § 1 pkt 3) ppsa, osnowa wniosku lub oświadczenia. Natomiast zgodnie z treścią art. 215 ppsa w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Skarga jest pismem inicjującym postępowanie sądowe i powinna czynić zadość wymaganiom dla pism w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 ppsa).
Brak określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego (osnowa wniosku) oraz niepodanie wartości przedmiotu zaskarżenia, od którego zależy wysokość wpisu, stanowią niedochowanie wymogów formalnych pisma procesowego, zaś ich nieusunięcie w terminie siedmiodniowym, w przypadku gdy wniesione pismo procesowe jest skargą, skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.
W rozpoznawanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skarżącej doręczone w trybie zastępczym. Skarżąca prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków skargi, nie określiła naruszenia prawa bądź interesu prawnego oraz nie podała wartości przedmiotu zaskarżenia.
Z tych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.